SM UB-36

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SM UB-36
Bliźniaczy SM UB-45 z załogą na Morzu Czarnym w 1916 roku
Bliźniaczy SM UB-45 z załogą na Morzu Czarnym w 1916 roku
Typ UB II
Projekt Werk 260
Historia
Stocznia Blohm & Voss, Hamburg
Początek budowy 22 lipca 1915
Wodowanie 15 stycznia 1916
 Kaiserliche Marine
Wejście do służby 22 maja 1916
Wycofanie ze służby 9 maja 1917
Los okrętu zatopiony
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

279 ton
303 ton
Długość 36,9 metra
Szerokość 4,37 metra
Zanurzenie 3,7 metry
Zanurzenie testowe 50 metra
Rodzaj kadłuba jednokadłubowy
Napęd
2 x silnik Diesla (270 KM), 2 x silnik elektryczny (280 KM)
2 wały napędowy, 2 śruby
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

9,06 węzłów
5,71 węzła
Zasięg 7030 Mm @ 5 węzłów (pow.)
45 Mm @ 4 węzły (zan.)
Uzbrojenie
4 (później 6) torped, armata 88 mm
Wyrzutnie torpedowe 2 x 500 mm (dziób)
Załoga 23 osób

SM UB-36niemiecki jednokadłubowy okręt podwodny typu UB II w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu w latach 1915-1916. Zwodowany 15 stycznia 1916 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 22 maja 1916 roku. W czasie swojej służby, SM UB-36 odbył 12 patroli, podczas których zatopił 7 jednostek nieprzyjaciela[1].

Budowa[edytuj]

SM UB-36[a] należał do typu UBII, który był następcą typu UB I. Był średnim jednokadłubowym okrętem przeznaczonymi do działań przybrzeżnych, o prostej konstrukcji, długości 36,90 metrów, wyporności w zanurzeniu 274 BRT, zasięgu 7030 Mm przy prędkości 5 węzłów na powierzchni oraz 45 Mm przy prędkości 4 węzły w zanurzeniu[2]. W typie UBII poprawiono i zmodernizowano wiele rozwiązań, uważanych za wadliwe w typie UBI. Zwiększono moc silników, zaś pojedynczy wał napędowy zastąpiono dwoma. Okręty serii od UB-30 do UB-41, budowane w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, miały zwiększoną szerokość i długość, ich wyporność w zanurzeniu wzrosła do 303 BRT[2].

Służba[edytuj]

Dowódcą okrętu został 22 maja 1916 roku mianowany Oberleutnant zur See Kurt Albrecht[3]. Albrecht dowodził okrętem do 12 grudnia 1916 roku. 26 czerwca jednostka został przydzielona do Flotylli Bałtyckiej i operowała na Morzu Bałtyckim[1].

Pierwszym zatopionym przez UB-36 statkiem był należący do armatora A.P. Elfving, Länna-Sztokholm, zbudowany w 1866 roku szwedzki żaglowiec „Anna” o pojemności 172 BRT[4]. 30 lipca 1916 roku statek został zatrzymany i zatopiony ogniem z broni pokładowej u wejścia do protu Rauma w wybrzeży Finlandii. Tego samego dnia UB-36 zatrzymał i wziął jako pryz szwedzki parowiec „Pitea” o pojemności 644 BRT[5]. 1 sierpnia UB-36 zatopił kolejne dwa statki płynące do portu w Rauma. Pierwszym był szwedzki parowiec „Hudisvall” o pojemności 481 BRT[6], a drugim fiński „Pehr Brahe” o pojemności 499 BRT[7].

13 grudnia 1916 Albrecht został zastąpiony przez Oberleutnant zur See Haralda von Keyserlingka[8]. 23 lutego 1917 roku okręt został przeniesiony do Flotylli Flandria. Operował w obszarze kanału Morza Północnego, La Manche, północnych wybrzeży Francji oraz Morza Celtyckiego.

18 kwietnia 1917 roku dowodzony przez Haralda von Keyserlingka UB-36 zatrzymał i zajął jako pryz płynący z Holandii do Londynu norweski parowiec „Avance” o pojemności 644 BRT[9]. 1 kwietnia operując u południowych wybrzeży Bretanii w okolicach Audierne UB-36 zatopił dwa francuskie kutry rybackie[10]. 16 kwietnia w okolicach przylądka Gris Nez na Côte d'Opale, Pas-de-Calais UB-36 zatrzymał i zatopił dwa brytyjskie statki: żaglowiec „Rochester Castlee” o pojemności 102 BRT oraz parowiec „Marden” o pojemności 297 BRT[10].

9 maja 1917 roku, w czasie wychodzenia z Zeebrugge na kolejny patrol UB-36 wszedł na minę. Nikt z załogi nie przeżył.

W czasie swojej służby UB-36 odbył 12 patroli[1], zatopił 7 statków nieprzyjaciela o łącznej pojemności 1584 BRT, uszkodził 2 statki zajął jako pryz (917 BRT)[10].

Uwagi

  1. SM - Seiner Majestät.

Przypisy

  1. a b c UB 36 (ang.). W: WWI U-boats [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-26].
  2. a b Moller ↓, s. 45.
  3. Kurt Albrecht (ang.). W: WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-26].(2 stycznia 1887 - 8 maja 1918), pierwszy dowódca SM UB-24, następnie pierwszy dowódca UB-36, UC-53 oraz SM U-32. Pod jego dowództwem cztery okręty zatopiły 38 statków nieprzyjaciela o łącznej pojemności 41 870 BRT, uszkodziły 8 statków nieprzyjaciela o łącznej pojemności 17 437 BRT - Uboat.net WWI U-boat commanders.
  4. Anna (ang.). W: Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-26].
  5. Pitea (ang.). W: Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-26].
  6. Hudisvall (ang.). W: Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-26].
  7. Pehr Brahe (ang.). W: Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-26].
  8. Harald von Keyserlingk (ang.). W: WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-26]. (19 stycznia 1889 - 9 maja 1917), drugi dowódca UB-36. Wcześniej dowódca SM UB-2.
  9. Avance (ang.). W: Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-26].
  10. a b c Ships hit by UB 36 (ang.). W: WWI U-boat Successes [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-26].

Bibliografia[edytuj]

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004, s. 44. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 181. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007, s. 102-103. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • David Miller: U-boats: History, Development and Equipment, 1914-1945. London: Conway Maritime Press Ltd, 2000, s. 10. ISBN 0-85177-790-2. (ang.)
  • Jak Mallmann Snowell: U-boat Century German Submarine Warfare 1906-2006. London: Chatham Publishing Lionel Leventhal Ltd, 2006, s. 146. ISBN 1-86176-241-0. (ang.)