Tamaryna siodłata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Saguinus fuscicollis)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tamaryna siodłata
Saguinus fuscicollis[1]
(Spix, 1823)
S. fuscicollis w parku Reserva Nacional Tambopata w Peru
S. fuscicollis w parku Reserva Nacional Tambopata w Peru
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Nadrodzina małpy szerokonose
Rodzina pazurkowcowate
Rodzaj tamaryna
Gatunek tamaryna siodłata
Podgatunki[2]
  • S. f. fuscicollis (Spix, 1823)
  • S. f. avilapiresi Hershkovitz, 1966
  • S. f. cruzlimai Hershkovitz, 1966
  • S. f. mura Röhe, Silva Jr., Sampaio & Rylands, 2009
  • S. f. primitivus Hershkovitz, 1977
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Tamaryna siodłata[4] (Saguinus fuscicollis) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny pazurkowcowatych (Callithrichidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Tamaryna siodłata występuje w zależności od podgatunku[2]:

  • S. fuscicollis fuscicollistamaryna siodłata – zach. Brazylia i Peru
  • S. fuscicollis avilapiresitamaryna amazońska – zach. Brazylia i stan Amazonas
  • S. fuscicollis cruzlimaitamaryna dżunglowa – zach. Brazylia
  • S. fuscicollis muratamaryna indiańska – środ. Brazylia
  • S. fuscicollis primitivus – zach. Brazylia

Wygląd[edytuj]

Długość ciała około 21 cm, ogona około 32 cm; masa ciała średnio 333 g (n = 23)[2]. Barwa bardzo zmienna, głównie ciemnobrązowa z delikatnym jasnobrązowym lub płowożółtym marmurkowaniem na grzbiecie, tworzącym wyraźnie wyróżnione "siodło"; ogon ciemnobrązowawo-czarny; policzki pokryte białymi włosami. Jeden z podgatunków jest w całości biały. Czoło, ciemię i policzki mają długie futro. W przeciwieństwie do niektórych spokrewnionych gatunków, nie ma wąsów.

Pożywienie[edytuj]

Owady, pająki, małe jaszczurki, młode ptaki, ptasie jaja, pędy, owoce, nektar i kwiaty.

Rozród[edytuj]

1-2, rzadziej 3 młode w miocie, po ciąży trwającej 140-145 dni.

Inne informacje[edytuj]

Długość życia ponad 10 lat. Dobrze się wspina, jest bardzo zwinna, ale nie lubi wody; z populacji rozdzielonych systemami rzecznymi rozwinęło się wiele oddzielnych podgatunków. Żyje w małych grupach. Samce tamaryn są dobrymi ojcami - asystują przy porodzie, pomagają wychować młode, opiekują się nimi pomiędzy posiłkami oraz myją je i czyszczą.

Poziom zagrożenia[edytuj]

Gatunek liczny i szeroko rozprzestrzeniony. Nie stwierdzono istotnych czynników zagrażających stabilności populacji.

Przypisy

  1. Saguinus fuscicollis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c A.B. Rylands, R.A. Mittermeier: Family Callitrichidae (Marmosets and Tamarins). W: R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, D.E. Wilson: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 3: Primates. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 327–328. ISBN 978-84-96553-89-7. (ang.)
  3. A.B. Rylands, R.A. Mittermeier 2008. Saguinus fuscicollis. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-11-24]
  4. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 37. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)

Bibliografia[edytuj]

  1. L. DeBruine,: Saguinus fuscicollis (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2002. [dostęp 28 grudnia 2008].