Salechard
| |||||
| |||||
| Państwo | |||||
| Okręg autonomiczny | |||||
| Mer | Александр Спирин | ||||
| Populacja (2008) • liczba ludności |
41 563 | ||||
| Nr kierunkowy | 34922 | ||||
| Kod pocztowy | 629000 | ||||
| Tablice rejestracyjne | 89 | ||||
| Strona internetowa | |||||
| Portal | |||||
Salechard, ros. Салехард (do 1933 r. Obdorsk) – miasto w Rosji, nad Obem, ośrodek administracyjny Jamalsko-Nienieckiego Okręgu Autonomicznego. Około 36,8 tys. mieszkańców.
Historia[edytuj | edytuj kod]
Miasto założono w 1595 jako umocniony gród i nazwano Obdorsk, która to nazwa wywodziła się nazwy rzeki Ob i komijskiego słowa dor, oznaczającego brzeg, oraz często występującej w nazwach rosyjskich miejscowości końcówki -sk. W 1635 zmieniono nazwę na Obdorska Strażnica, a w mieście pojawili się stali mieszkańcy. Umocnienia obronne zlikwidowano w 1807. Miejscowość straciła swój miejski status, pozostając do końca 1923 centrum administracyjnym wołosti obdorskiej, w powiecie (ujeździe) bierozowskim, guberni tobolskiej.
3 listopada 1923 Obdorsk awansował do rangi centrum administracyjnego rejonu obdorskiego w nowo powstałym obwodzie uralskim, a następnie 10 grudnia 1930 został ośrodkiem administracyjnym Jamalsko-Nienieckiego Okręgu Autonomicznego. Kolejne zmiany to nowa nazwa Salachard (w języku nienieckim - osiedle na cyplu) nadana 20 czerwca 1933 i odzyskanie praw miejskich 27 listopada 1938.
Od początku istnienia Obdorsk był popularnym miejscem zsyłek. W latach 1894–1902 przebywał tam na zesłaniu duchowy przywódca odstępców od prawosławia, tzw. duchoborców – Piotr Wierygin. Po rewolucji październikowej władze sowieckie zsyłały tam prawosławnych biskupów, między innymi arcybiskupa Prokopa (Titowa) i biskupa Ambrożego (Polańskiego).
| ||||||||||