Salechard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Salechard
Салехард
Ilustracja
Biblioteka Narodowa
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Okręg autonomiczny  Jamalsko-Nieniecki Okręg Autonomiczny
Mer И.Л. Кононенко
Powierzchnia 84,50 km²
Wysokość 15 m n.p.m.
Populacja (2018)
• liczba ludności
• gęstość

49 214
582,41 os./km²
Nr kierunkowy 34922
Kod pocztowy 629000
Położenie na mapie Jamalsko-Nienieckiego Okręgu Autonomicznego
Mapa lokalizacyjna Jamalsko-Nienieckiego Okręgu Autonomicznego
Salechard
Salechard
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Salechard
Salechard
Ziemia66°32′N 66°38′E/66,533333 66,633333
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Salechard, ros. Салехард (do 1933 r. Obdorsk) – miasto w Rosji, nad Obem, ośrodek administracyjny Jamalsko-Nienieckiego Okręgu Autonomicznego. 49.2 tys. mieszkańców.[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto założono w 1595 jako umocniony gród i nazwano Obdorsk, która to nazwa wywodziła się nazwy rzeki Ob i komijskiego słowa dor, oznaczającego brzeg, oraz często występującej w nazwach rosyjskich miejscowości końcówki -sk. W 1635 zmieniono nazwę na Obdorska Strażnica, a w mieście pojawili się stali mieszkańcy. Umocnienia obronne zlikwidowano w 1807. Miejscowość straciła swój miejski status, pozostając do końca 1923 centrum administracyjnym wołosti obdorskiej, w powiecie (ujeździe) bierozowskim, guberni tobolskiej.

3 listopada 1923 Obdorsk awansował do rangi centrum administracyjnego rejonu obdorskiego w nowo powstałym obwodzie uralskim, a następnie 10 grudnia 1930 został ośrodkiem administracyjnym Jamalsko-Nienieckiego Okręgu Autonomicznego. Kolejne zmiany to nowa nazwa Salachard (w języku nienieckim - osiedle na cyplu) nadana 20 czerwca 1933 i odzyskanie praw miejskich 27 listopada 1938.

Od początku istnienia Obdorsk był popularnym miejscem zsyłek. W latach 1894–1902 przebywał tam na zesłaniu duchowy przywódca odstępców od prawosławia, tzw. duchoborcówPiotr Wierygin. Po rewolucji październikowej władze sowieckie zsyłały tam prawosławnych biskupów, między innymi arcybiskupa Prokopa (Titowa) i biskupa Ambrożego (Polańskiego).


Ludność[edytuj | edytuj kod]

1897[2]- 500

1939[3]-12 764

1959[4]- 16 567

1989[5]- 32 334

1998[2]- 30 500

2010[6]- 42 544

2018[1]- 49 214

Przypisy[edytuj | edytuj kod]