Sanktuarium Matki Bożej Klenickiej Królowej Pokoju w Otyniu
![]() | |||||||
sanktuarium maryjne kościół parafialny | |||||||
![]() | |||||||
Państwo | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Województwo | |||||||
Miejscowość | |||||||
Wyznanie | |||||||
Kościół | |||||||
Parafia | |||||||
Sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju |
od 8 grudnia 2005 | ||||||
Wezwanie | |||||||
Wspomnienie liturgiczne | |||||||
Przedmioty szczególnego kultu | |||||||
Cudowne wizerunki |
Figura Matki Bożej Królowej Pokoju | ||||||
| |||||||
| |||||||
Położenie na mapie Otynia ![]() | |||||||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||||||
Położenie na mapie województwa lubuskiego ![]() | |||||||
Położenie na mapie powiatu nowosolskiego ![]() | |||||||
Położenie na mapie gminy Otyń ![]() | |||||||
![]() | |||||||
Strona internetowa |
Sanktuarium Matki Bożej Klenickiej – Królowej Pokoju w Otyniu[1] – sanktuarium i kościół parafialny parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu, w powiecie nowosolskim (województwo lubuskie), w dekanacie Nowa Sól, diecezja zielonogórsko-gorzowska. Jest jednym z jedenastu sanktuariów należących do diecezji zielonogórsko-gorzowskiej[2].
Historia kościoła
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze wzmianki o kościele pochodzą z 1332. Obecny kościół wybudowano w latach 1585–1587 w stylu późnogotyckim, z wykorzystaniem wcześniejszych murów. W 1676 dobudowano barokową wieżę. Kościół spłonął w 1702, został odbudowany w 1704. 8 grudnia 2005 kościół został ustanowiony sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju[3]. 8 sierpnia 2012 koło godziny 16 zawaliła się część wieży[4], kolejna ściana zawaliła się nad ranem 9 sierpnia[4]. W październiku 2014 zakończone zostały prace przy rekonstrukcji wieży[5].
Historia figury Matki Bożej
[edytuj | edytuj kod]Gotycka, drewniana figurka Matki Bożej Klenickiej pochodzi prawdopodobnie z przełomu XIV i XV wieku. Przedstawia Matkę Bożą trzymającą na lewej ręce Dzieciątko Jezus. Początkowo znajdowała się w kościele w Klenicy[6]. W 1655 w czasie potopu szwedzkiego umieszczona została najpierw w przyzamkowej kaplicy jezuitów w Otyniu, a potem w kościele. Od tamtego czasu figura nie powróciła już na stałe do Klenicy. Od 1665 do 1918 w święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny – 2 lipca odbywały się pielgrzymki, podczas których figura Matki Bożej noszona była z Otynia do Klenicy. W 1945 ostatni niemiecki proboszcz ks. Otto Stephan z obawy przed grabieżą nakazał zamurować figurę Maryi w podziemiach zamku. W 1946 proboszcz ks. Antoni Lisak odnalazł figurę wraz z dokumentem potwierdzającym jej autentyczność. W 1952 figura umieszczona została w bocznym ołtarzu otyńskiego kościoła parafialnego. W 2004 figura Matki Bożej Klenickiej przeniesiona została z ołtarza bocznego do ołtarza głównego. 25 czerwca 2006 odbyły się tu obchody jubileuszu 350-lecia obecności figury, połączone z uroczystą rekoronacją, której dokonał bp Adam Dyczkowskii[7]. 29 maja 2022 abp Andrzej Dzięga nałożył nowe korony na figurę Matki Bożej Klenickiej[8]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Oty%C5%84_-_ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_pw._%C5%9Awi%C4%99tego_Krzy%C5%BCa_-_o%C5%82tarz.jpg/200px-Oty%C5%84_-_ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_pw._%C5%9Awi%C4%99tego_Krzy%C5%BCa_-_o%C5%82tarz.jpg)
Architektura i wnętrze
[edytuj | edytuj kod]Kościół jednonawowy zakończony prostokątnym prezbiterium. Wieża barokowa, czworoboczna, trzykondygnacyjna. Wyposażenie wnętrza barokowe. Ołtarz z XVIII wieku. W centralnej części ołtarza znajduje się Cudowna Figura Klenickiej Matki Bożej z Dzieciątkiem.
Inne
[edytuj | edytuj kod]W 2003 reaktywowana została piesza pielgrzymka z figurą Matki Bożej z Otynia do Klenicy. Odbywała się co roku, 1 lipca. Trasa biegła przez Bobrowniki, Dąbrowę, Zabór, Milsko, Bojadła i Klenicę. Dzień później z Klenicy (do 2008 r.) ruszała Diecezjalna Piesza Pielgrzymka Rolników na Jasną Górę. Od 2009 pielgrzymka wyrusza z Otynia z Sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju[7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Sanktuaria [online], Oficjalna strona Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej [dostęp 2022-09-01] (pol.).
- ↑ Sanktuaria – Oficjalna strona Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej [online], diecezjazg.pl [dostęp 2018-06-11] (pol.).
- ↑ Sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju w Otyniu [online], niedziela.pl [dostęp 2022-09-01] (pol.).
- ↑ a b Runęła kolejna część kościelnej wieży – Polska w Kontakt 24 [online], kontakt24.tvn.pl [dostęp 2017-11-24] .
- ↑ Tygodnik KRĄG: Podniesiona z gruzów – koniec prac przy budowie wieży. [dostęp 2014-11-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-05)].
- ↑ Instytut Gość Media , Uciekła tu przed Szwedami [online], zgg.gosc.pl, 1 czerwca 2016 [dostęp 2022-09-02] .
- ↑ a b Sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju w Otyniu [online], niedziela.pl [dostęp 2022-09-02] (pol.).
- ↑ Otyń. Nowe korony dla Matki Bożej [online], niedziela.pl [dostęp 2022-09-02] (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Marta Danowska, Witraże sakralne z okresu od 2. poł. XIX do lat 30. XX wieku w województwie lubuskim, w: Lubuskie Materiały Konserwatorskie, tom 5 (2008), Zielona Góra 2008.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu
- Wieża w Otyniu zostanie odbudowana (30.07.2013)
- Już od 10 lat było jasne, że ściany wieży w Otyniu są bardzo słabe (07.01.2013)
- W Otyniu runęła wieża kościoła. Powstanie nowa? (12.08.2012)
- Wieża kościoła w Otyniu mogła zabić pielgrzymów (09.08.2012)
- Świątynie pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego
- Kościoły w dekanacie Nowa Sól
- Architektura gotyku w województwie lubuskim
- Religia w Otyniu
- Zabytkowe kościoły w powiecie nowosolskim
- Sanktuaria maryjne w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej
- Zabytki nieruchome w Otyniu
- Obiekty budowlane w Otyniu
- Historia Otynia