Schrappfer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rekonstrukcja herbu na podstawie Wdowiszewskiego

Schrappferpolski herb szlachecki z nobilitacji, o niepewnym rysunku.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis herbu z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu srebrnym dwie odwrócone od siebie łapy niedźwiedzie czarne w słup. Klejnot: nad hełmem bez korony, orzeł czarny z pierścieniem złotym w dziobie. Labry srebrne, podbite czernią.

Należy zwrócić uwagę że Szymański skłania się raczej ku ułożeniu łap niedźwiedzich w pas (jednakże Wdowiszewski i Konarski przedstawiają ich ułożenie w słup). Dodatkowo według Konarskiego pierścień trzymany w dziobie przez orła w klejnocie jest z rubinem[2]. Oryginalny opis herbu w języku łacińskim znaleźć można u Piekosińskiego [3].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Herb nadany 26 listopada 1582 w Warszawie Chrystianowi Schrappferowi, konsyliarzowi Magnusa, dziedzica Norwegii, ks. szlezwicko-holsztyńskiego[2].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Ponieważ herb Schrappfer był herbem własnym, prawo do posługiwania się nim przysługuje tylko jednemu rodowi herbownemu:

Schrappfer.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. a b Szymon Konarski: Materiały do Biografii, Genealogii i Heraldyki Polskiej. T. 9. Buenos Aires, Sztokholm: s.n., 1987, s. 38.
  3. Franciszek Piekosiński: Rycerstwo polskie wieków średnich. T. 1. Kraków: Akademia Umiejętności, 1896, s. 313.