Zespół mieszkalno-usługowy przy pl. Grunwaldzkim we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Sedesowce)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Manhattan
Zespół mieszkalno-usługowy przy pl. Grunwaldzkim
Ilustracja
Cztery spośród sześciu wieżowców
Państwo

 Polska

Miejscowość

Wrocław

Adres

plac Grunwaldzki 4-20, Curie-Skłodowskiej 15

Typ budynku

mieszkalny

Architekt

Jadwiga Grabowska-Hawrylak

Wysokość całkowita

54 m

Kondygnacje

15

Rozpoczęcie budowy

1970

Ukończenie budowy

1973

Położenie na mapie Wrocławia
Mapa konturowa Wrocławia, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „''Manhattan''”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „''Manhattan''”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „''Manhattan''”
Ziemia51°06′36,929″N 17°03′14,292″E/51,110258 17,053970

Zespół budynków mieszkalno-usługowych przy pl. Grunwaldzkim 4-20 i ul. Marii Curie-Skłodowskiej 15 – zbiór sześciu budynków mieszkalnych i trzech pawilonów handlowo-usługowych na placu Grunwaldzkim we Wrocławiu[1], zaprojektowanych w latach 1967–1970[potrzebny przypis] przez Jadwigę Grabowską-Hawrylak. Budowany był w latach 1970–1973 przez Wrocławskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Ogólnego, a budynki mieszkalne oddawano do użytku w latach 1976–1978. Przez wrocławian nazywany Wrocławskim Manhattanem[1] lub Sedesowcami [2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na kompleks składa się sześć wieżowców o wysokości 55 metrów (16 pięter) oraz pawilony handlowe[3]. Projekt zakładał wybudowanie wieżowców z białego betonu, wykończonych cegłą klinkierową i egzotycznym drewnem przy balkonach, z roślinnością pnącą w zaokrąglonych wnękach elewacji i trawiastymi dachami pawilonów handlowych. Według architekt całość miała nadawać inwestycji klimat śródziemnomorski. Zespół budynków został zaprojektowany na betonowej platformie[4], a teren pod budowę wzmocniono 240 palami. Podczas realizacji projekt okrojono w celu obniżenia kosztów przez zastosowanie niskiej jakości materiałów budowlanych[3], a sprzyjało temu przejęcie go od miasta przez spółdzielnię mieszkaniową. W ramach oszczędności elewacje pozostały niewykończone. Przed remontem widoczny był beton z wystającymi żelaznymi prętami oraz plamy farby pozostałe po budowie[4]. Architektce Jadwidze Grabowskiej-Hawrylak udało się zrealizować tarasy widokowe ze świetlicami wyposażonymi w łazienki na dachach płaskich wszystkich bloków mieszkalnych na placu Grunwaldzkim[5]. Balkony pokryła klinkierem, natomiast do budowy bloków użyła prefabrykatów betonowych o nietypowej formie.

W 1973 Janusz Kondratiuk nakręcił tu telewizyjny film Pies pokazujący osiedle w budowie [6]. W 1974 wyprodukowano film Karuzela.

Kompleks na pl. Grunwaldzkim jest wpisany do rejestru zabytków województwa dolnośląskiego[7].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Panoramy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Dorota Oczak-Stach, Wyremontują budynek na wrocławskim Manhattanie. Fandom to miejsce dla pasjonatów, wroclaw.wyborcza.pl, 23 września 2019 [dostęp 2019-09-23] (pol.).
  2. [1]
  3. a b Marta Gołębiowska: Wrocławski Manhattan. Od powstania do przedednia remontu. [w:] Gazeta Wyborcza [on-line]. Agora SA, 2015-01-28. s. 2. [dostęp 2015-01-28]. (pol.).
  4. a b Marta Gołębiowska: Wrocławski Manhattan. Od powstania do przedednia remontu. [w:] Gazeta Wyborcza [on-line]. Agora SA, 2015-01-28. s. 1. [dostęp 2015-01-28]. (pol.).
  5. Architektura 11/1973
  6. [2]
  7. Marta Gołębiowska: Wrocławski Manhattan. Od powstania do przedednia remontu. [w:] Gazeta Wyborcza [on-line]. Agora SA, 2015-01-28. s. 3. [dostęp 2015-01-28]. (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]