Serau białogrzywy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Serau białogrzywy
Capricornis sumatrensis[1]
(Bechstein, 1799)
Serau białogrzywy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina koziorożce
Rodzaj serau
Gatunek serau białogrzywy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Serau białogrzywy[3] (Capricornis sumatrensis) - ssak z rodziny wołowatych.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 120-180 cm, wysokość w kłębie 100 cm, masa 50-120 kg. Szorstka, gęsta, dość długa, brunatnoczarna sierść. U obu płci występują krótkie rogi wygięte lekko ku tyłowi.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Indonezja i Malezja. Sprowadzony także do USA.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Samce żyją zazwyczaj samotnie, zaś samice i młode często tworzą niewielkie grupy. Zamieszkuje ciepłe i wilgotne zbocza gór i tereny wyżynne porośnięte lasami lub zaroślami.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Samice osiągają dojrzałość płciową w wieku około dwa i pół roku (około pół roku wcześniej niż samce). Okres godowy przypada na październik - listopad. Ciąża u samicy trwa około 7 miesięcy, po czym wydaje na świat 1-2, rzadko 3 młode, które karmi przez okres niecałych 6 miesięcy.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj żeruje o zmroku i o świcie. Żywi się liśćmi, pędami i trawą.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wcześniej klasyfikowany w rodzaju Capricornis jako podgatunek Capricornis sumatraensis sumatraensis (Bechstein, 1799), a obecnie również jako Capricornis sumatraensis.

Status[edytuj | edytuj kod]

Zaliczony do kategorii VU w klasyfikacji IUCN jako Capricornis sumatraensis[2].

Przypisy

  1. Capricornis sumatrensis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 Capricornis sumatrensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. 3,0 3,1 Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.