Shinhwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Shinhwa
ilustracja
Rok założenia 1998
Pochodzenie  Korea Południowa
Gatunek k-pop, hip-hop, R&B, dance, electropop
Aktywność od 1998
Wydawnictwo muzyczne SM Entertainment (1998-2003)
Good Entertainment (2004-2008)
Shinhwa Company (od 2011)
Powiązania Battle
Skład
Eric Mun
Lee Min-woo
Kim Dong-wan
Shin Hye-sung
Jun Jin
Andy Lee
Strona internetowa

Shinhwa (Hangul: 신화; Hancha: 神話) – popularny, południowokoreański boysband, założony 1998 roku przez SM Entertainment. Składa się z sześciu członków (trzech wokalistów i trzech rapperów): Eric Mun, Lee Min-woo, Kim Dong-wan, Shin Hye-sung, Jun Jin i Andy Lee. Zespół zadebiutował 24 marca 1998 roku, obecnie zarządzany jest przez Shinhwa Company, jest najdłużej aktywnym boysbandem w historii K-popu[1][2][3].

Shinhwa w języku koreańskim oznacza mit, legendę[4].

Grupa była jednym z pierwszych sukcesów SM Entertainment, wraz z H.O.T. i S.E.S.. Po wygaśnięciu kontraktu w lipcu 2003 zespół przeniósł się do innej wytwórni - Good Entertainment, w której, pod nazwą Shinwha, członkowie skupili się na solowych karierach w indywidualnych spółkach. Shinhwa udali się na czteroletnią przerwę w 2008 roku, podczas której członkowie zespołu odbywali obowiązkową służbę wojskową. W 2011 roku, gdy większość członków wróciła z wojska, założyli Shinhwa Company w celu ułatwienia sobie kariery zarówno w zespole jak i indywidualnie. W marcu 2012 roku ukazał się ich dziesiąty album pt. The Return i udali się w trasę koncertową, zostając pierwszym koreańskim boysbandem, który nie rozpadł się obowiązkowej służbie wojskowej członków.

Historia[edytuj | edytuj kod]

1998–2001: Formacja, zmagania z brakiem popularności i przełom[edytuj | edytuj kod]

SM Entertainment zwerbowała Shin Hye-sunga poprzez przesłuchania w Los Angeles. Firma dołączyła go z Andym Lee, który nie mógł dołączyć do poprzednio utworzonego zespołu H.O.T. ze względu na zastrzeżenia jego rodziców. Niedługo po tym po powrocie do Korei po latach nauki w Kalifornii do grupy dołączył Eric Mun. Agenci SM Entertainment odkryli również Lee Min-woo podczas studenckiego konkursu tanecznego, w którym zdobył pierwsze miejsce, i Kim Dong-wana przez casting uliczny. Kim Dong-wan był początkowo zainteresowany aktorstwem, ale dołączył do zespołu po obejrzeniu filmu z istniejącymi członkami. Jun Jin był ostatnim członkiem, który dołączył do zespołu po rekomendacji swojego przyjaciela Kangta z H.O.T.. Przed wydaniem debiutanckiego albumu, Eric i Andy pojawili się po raz pierwszy w 1997 roku jako raperzy w piosence "I'm Your Girl" innego zespołu zarządzanego przez SM Entertainment – S.E.S.[4].

Sześcioosobowa grupa wystąpiła po raz pierwszy 24 marca 1998 roku w programie KM Music Tank, wykonując utwór Haegyeolsa (kor. 해결사, ang. Resolver). Debiutancki album Haegyeolsa ukazał się 1 maja 1998 roku[5]. Główny singel z płyty jest jedną z lepiej znanych piosenek grupy, ale nie okazał się być hitem wśród ówczesnej publiczności. Inny singel z albumu, „Eusha! Eusha!” (kor. 으샤! 으샤!), miał zupełnie inne brzmienie, bardzo przypominające „Candy” zespołu H.O.T., przez co Shinhwa byli krytykowani za bycie jedynie kopią H.O.T. i nie oferowanie niczego nowego. Mimo że album odniósł pewien sukces, okazał się być rozczarowaniem, a zespół znalazł się na granicy rozpadu[4][6].

Drugi album zespołu, pt. T.O.P., ukazał się 19 kwietnia 1999 roku[7]. Odniósł znaczący sukces z głównym singlem. Album ten zadebiutował na czwartym miejscu, ostatecznie osiągając trzecią pozycję i sprzedając się w liczbie ponad 377 500 egzemplarzy[8]. Grupa otrzymała nagrodę „Najlepszego Teledysk” podczas Mnet Asian Music Awards[9].

Only One (wydany w maju 2000) został pierwszym, który zadebiutował na szczycie listy[10]. Wspierany przez trzy single: „Only One”, „All Your Dreams” i „First Love” sprzedał się w liczbie ponad 433 tys. egzemplarzy[11], a Shinhwa zdobyli w owym roku trzy nagrody: „Nagrodę Popularności” z SBS Gayo, nagrodę Bonsang z KMTV oraz „Popular Singers Award”[12]. W styczniu Shinhwa zorganizowali swój pierwszy koncert, First Mythology. Czwarty album zespołu, Hey, Come On!, został wydany 28 czerwca 2001 roku i był promowany przez piosenki „Hey, Come On!” i „Wild Eyes”[13], z których ostatnia dała początek wielu coverom tanecznym ze względu na swoją choreografię wykorzystującą krzesła[12]. Album odniósł sukces komercyjny, sprzedano ponad 430 700 egzemplarzy[14]. Shinhwa związani byli z wieloma kontrowersjami w tym czasie, włączając w to kontrolę nieobecności członka Andy'ego i rzekomy plagiat popularnego singla Shinhwy, „Hey, Come On!”, przez tajwański zespół muzyczny Energy[12].

2002–2003: My Choice, Perfect Man, Wedding i aktywności solowe[edytuj | edytuj kod]

Ich pierwszy album kompilacyjny My Choice (26 stycznia 2002) zawierał ulubione piosenki członków i niektóre z ich najpopularniejszych utworów[15]. W przeciwieństwie do dużej sprzedaży Hey, Come On!, kompilacja spotkała się z umiarkowanym sukcesem, zajęła 4. pozycję na liście albumów[14] sprzedając się w liczbie 183 098 kopii[16]. Kilka miesięcy po wydaniu My Choice Shinhwa wydali piąty album studyjny, Perfect Man, 29 marca 2002 roku[17]. Płyta zadebiutowała na szczycie koreańskiego miesięcznego wykresu. Album był promowany przez single „Perfect Man” i „I Pray 4 U”. Ostateczna sprzedaż przekroczyła 362 tys. egzemplarzy, a album został sklasyfikowany na 14 pozycji rocznej listy albumów w 2002 roku[16].

Shinhwa przeszli do historii koreańskiego przemysłu muzycznego stając się najdłużej działającym koreańskim boysbandem wraz z wydaniem szóstego albumu Neoui Gyeolhonsik (Wedding) w grudniu 2002 roku[18]. Album zadebiutował 3. miejscu i sprzedał się w liczbie ponad 273 700 egzemplarzy[19]. Był to ostatni wydany album przed wygaśnięciem kontraktu z SM Entertainment, która zaoferowała wszystkim członkom, z wyjątkiem Dong-wana, przedłużenie umowy. Zespół wspólnie zdecydował się na podpisanie umowy z Good Entertainment, co doprowadziło do procesu sądowego o zachowanie nazwy zespołu, który wygrali[20]. Ponieważ kontrakt z Good Entertainment miał się rozpocząć dopiero w 2004 roku, członkowie zespołu rozpoczęli solową działalność w 2003 roku: Min-woo rozpoczął karierę solową pod jako „M”, wydając swój pierwszy album zatytułowany Un-touch-able, podczas gdy Hye-sung, wspólnie z Kangta i Lee Ji-hoon, utworzył grupę projektową S. Jun Jin rozpoczął karierę aktorską rolą w serialu Gumiho oejeon. Andy i Jun Jin zagrali także w koreańskim sitcomie Nonstop 4 oraz Banjun Drama.

30 grudnia 2003 roku wydali album kompilacyjny Winter Story, który sprzedał się w liczbie ponad 100 tys. egzemplarzy[21]. Od 18 kwietnia do 20 kwietnia trwała seria koncertów The Everlasting Mythology, a w grudniu rozpoczęła się trasa Winter Story Tour 2003–04.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia koreańska[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne
Inne albumy
  • my choice (Best Album) (2002)
  • Winter Story
  • Winter Story 2004-05
  • Winter Story 2006~2007
Single CD
  • Summer Story 2005
  • Winter Story 2007

Dyskografia japońska[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. What the Backstreet Boys Could Learn From K-Pop (ang.). theatlantic.com. [dostęp 2017-04-16].
  2. Shinhwa's longevity introduced in US magazine (ang.). koreatimes.co.kr. [dostęp 2017-04-16].
  3. Shinhwa keeps leading way (ang.). koreajoongangdaily.joins.com. [dostęp 2017-04-16].
  4. a b c Way Back Wednesday: Shinhwa (ang.). allkpop.com. [dostęp 2017-09-11].
  5. 해결사 (kor.). melon.com. [dostęp 2017-09-11].
  6. Eric Steps Out of Character for 'Recruit' (ang.). english.chosun.com. [dostęp 2017-09-11].
  7. T.O.P. (kor.). melon.com. [dostęp 2017-09-11].
  8. 1999.09월 - 가요 음반 판매량 (kor.). miak.or.kr. [dostęp 2017-09-11].
  9. The Shinhwa story: 20 years young & still going strong (ang.). kultscene.com. [dostęp 2018-09-05].
  10. 2000.05월 - 가요 음반 판매량 (kor.). miak.or.kr. [dostęp 2018-09-05].
  11. 2000.10월 - 가요 음반 판매량 (kor.). miak.or.kr. [dostęp 2018-09-05].
  12. a b c Shinhwa: The Last Group Standing (ang.). seoulbeats.com. [dostęp 2018-09-05].
  13. Hey, Come On! (kor.). melon.com. [dostęp 2018-09-05].
  14. a b 2002.01월 - 가요 음반 판매량 (kor.). miak.or.kr. [dostęp 2018-09-05].
  15. My Choice (kor.). melon.com. [dostęp 2018-09-05].
  16. a b 2002년 - 가요 음반 판매량 (kor.). miak.or.kr. [dostęp 2018-09-05].
  17. Perfect Man (kor.). melon.com. [dostęp 2018-09-05].
  18. 너의 결혼식 (kor.). melon.com. [dostęp 2018-11-22].
  19. 2003.03월 - 가요 음반 판매량 (kor.). miak.or.kr. [dostęp 2018-11-22].
  20. Shinhwa: The Last Group Standing (ang.). seoulbeats.com. [dostęp 2018-11-22].
  21. Feb. 6, 2004: News From Abroad (ang.). international.ucla.edu. [dostęp 2018-11-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]