Dance

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dance (ang. taniec) – termin wieloznaczny, w najszerszym sensie oznaczający każdy rodzaj muzyki tanecznej[1][2][3][a], niezależnie od jej charakteru[1][2].

Definicja[edytuj | edytuj kod]

W węższym znaczeniu oznacza stosowaną w Europie zamienną nazwę muzyki eurodance[1] lub określaną mylnie nazwą techno-dance[4][5] – potoczną, jednak powszechnie przyjętą wspólną nazwę kilku spokrewnionych komercyjnych[4] gatunków elektronicznej muzyki tanecznej (klubowej)[6], wywodzących się z muzyki house[4][6] i jej podgatunków hip house i detroit house[4], podgatunku electro - muzyki freestyle[4] oraz jednego z podgatunków muzyki trance[4], która czasami bywa zaliczana w całości jako podgatunek muzyki dance[7]. Słownik języka polskiego wydawnictwa PWN natomiast definiuje muzykę dance jako styl w tanecznej muzyce pop[8]. Określeniem muzyka dance bywa też nazywana cała muzyka klubowa[9][10]. Często też określeniem muzyka dance jest nazywana muzyka dyskotekowa[8]. Muzyka dance w węższym znaczeniu jest nazwana także club-dance[2] lub dancefloor[5].

Gatunki muzyki dance[edytuj | edytuj kod]

Wybrane gatunki, wobec których najczęściej używa się określenia muzyka dance:

Eurodance[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Eurodance.

Muzyka taneczna popularna w latach 90. wywodząca się głównie z muzyki disco, Hi-NRG i house[11] oraz podgatunku muzyki electro - freestyle[4], muzyki hip-hop[12], hip house[4], dance-pop, euro disco i techno[12], a później także muzyki trance[13], charakteryzuje się rytmicznym i szybkim, jednocześnie jednak melodyjnym brzmieniem. Zazwyczaj dzieliły się na partie śpiewane przez wokalistkę oraz kwestie rapowane przez mężczyznę. Słowa utworów eurodance zwykle były proste i "wpadające w ucho", niosące ważne najczęściej optymistyczne przesłanie. Gatunek posiadał bardzo licznych reprezentantów takich jak: Basshunter, Crazy Frog, Alex Christensen, Snap!, Culture Beat, Dr. Alban, Pharao, Corona, Masterboy, Mr. President, John Scatman, Real McCoy, DJ Bobo, Fun Factory, La Bouche, 2 Unlimited, E-Rotic, 2 Brothers on the 4th Floor, Captain Hollywood Project, Ace of Base, Basic Element, Cascada, Waldo's People[4][14].

Bubblegum dance (happy house)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Bubblegum dance.

Gatunek powstały na bazie eurodance pod koniec lat 90. Charakteryzuje się prostymi tekstami głównie o młodzieńczych miłościach, zauroczeniach i wkraczaniu w dorosłość oraz adekwatnym do nich podkładem muzycznym, stąd też zyskał sobie opinię muzyki przeznaczonej głównie dla młodego odbiorcy. Przedstawiciele gatunku: Aqua, Vengaboys, Passion Fruit[4].

Italo dance (New/Nu Italo Disco)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Nu italo disco.
 Osobny artykuł: New Italo Disco.

Gatunek wywodzący się z italo disco, chociaż niektórzy uważają, że wywodzi się wbrew nazwie z eurodance. W przeciwieństwie do eurodance nie występują tu już raczej kwestie rapowane, a treści utworów, jak i sama muzyka – niekoniecznie muszą być optymistyczne. W tworzeniu tego typu muzyki bardzo często wykorzystuje się tzw. vocodery – nadające głosowi wokalisty syntetyczne, nienaturalne brzmienie. Również ten gatunek posiada licznych przedstawicieli, takich jak: Gigi D'Agostino, Prezioso, Natasha Hagen[4].

Dance mix (Epic house)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Epic house.

Współczesna muzyka taneczna, wywodząca się z muzyki house, niekiedy nazywana jej komercyjną odmianą. Utwory zazwyczaj śpiewane, posiadające wyraźną linię melodyczną, niemal zawsze szybkie i rytmiczne. Bardzo często nagrania tego gatunku to covery lub remiksy starszych przebojów – w praktyce zazwyczaj z lat 80. Wybrani przedstawiciele epic house: DJ Sammy, Groove Coverage, Novaspace, Vinylshakerz, David Guetta[4].

Euro house[edytuj | edytuj kod]

Wspólna nazwa stosowana niekiedy dla gatunków epic house, eurodance i zbliżonych[4].

Vocal trance (Uplifting trance|epic trance, euro trance)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Vocal trance.
 Osobny artykuł: Uplifting trance.
 Osobny artykuł: Euro trance.

Współczesna muzyka taneczna mająca wiele cech wspólnych z epic house, jednak będąca jednym z podgatunków trance'u i mająca charakterystyczne dla tej muzyki brzmienie. Również tutaj dominują utwory śpiewane. Wybrani przedstawiciele euro trance: ATB, Ian Van Dahl, DJ's@Work, Alice DeeJay, Sylver, Lasgo, Fragma, Paul van Dyk[4]. Podgatunki muzyki euro trance oprócz epic trance to progressive trance, symphonic trance, anthem trance, ibiza trance, dream trance i dutch trance[4].

Hard dance[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Hard dance.

Termin określający grupę cięższych stylów elektronicznej muzyki tanecznej (z charakterystyczną cechą w postaci skocznego beatu 4/4). Najczęściej utożsamiany z hard trance, hard house, hardstyle, jumpstyle, freeform hardcore, happy hardcore, happy gabber, nu style gabber, trancecore i UK hardcore dance[4]. Główni przedstawiciele: Cascada, Baracuda, Scooter, Basshunter, MBrother, C-Bool[7].

Inne podgatunki muzyki dance[edytuj | edytuj kod]

Oprócz tego do muzyki dance zalicza się też czasami: eurobeat[4], mainstage, big room house, hands up, scouse house, trance, electro house i disco house, a nawet moombahton i UK garage[7]. Inne gatunki muzyki dance obok club-dance i eurodance to także dance-pop, dance-rock, latin freestyle i teen pop[2]. W najszerszym znaczeniu to gatunki od muzyki disco po przez dance-pop, house i techno do nawet muzyki hip-hop[2].

Muzyka dance w Polsce[edytuj | edytuj kod]

 Zobacz też kategorię: Polskie zespoły dance.

Niektóre gatunki dance są zbliżone do muzyki disco polo i często z nią mylone[6][15][16], od której odróżnia je wyraźne przesłanie skierowane do odbiorcy. Muzyka ta pomimo prostej i łatwo "wpadającej w ucho" melodii zawiera teksty mówiące o życiu oraz troskach z nim związanych, niejednokrotnie dając życiowe rady i wskazówki[15][16], natomiast w warstwie muzycznej muzykę dance od disco polo odróżnia brak jakichkolwiek elementów muzyki biesiadnej[17]. Z tego powodu często do muzyki dance zaliczane jest italo disco, w którym podczas powrotu na scenę tworzył na początku lat 90. XX wieku Krzysztof Krawczyk[15][16][18]. Mylenie niektórych gatunków muzyki dance z muzyką disco polo spowodowane jest początkami tego nurtu muzycznego w okresie największej popularności muzyki disco polo, łączeniem przez niektóre zespoły muzyki disco polo w warstwie muzycznej z muzyką dance oraz zniknięciem z mediów polskich wykonawców tego nurtu na początku XXI wieku wraz z wykonawcami muzyki disco polo[19][20][21]. Muzyka eurodance w Polsce tworzona w języku polskim lub przez polskich twórców dla odróżnienia od disco polo nazywana jest muzyką power dance[5][22][23]. Początki historii muzyki dance w Polsce to połowa lat 90. XX wieku[5][21]. Utwory polskich wykonawców muzyki dance zawierały też wtedy elementy stylów muzycznych euro disco i Hi-NRG[5]. Polscy przedstawiciele muzyki dance z tego okresu to m.in. Stachursky, United, Thomas, D-Bomb i Zero[21].

Uwagi

  1. Z tego powodu muzyka dance jest mylona z muzyką disco polo.

Przypisy

  1. a b c Elixic.de: Genrelexikon: Dance (niem.). elixic.de. [dostęp 2015-08-17].
  2. a b c d e Club/Dance (ang.). W: Allmusic [on-line]. [dostęp 2012-05-10].
  3. Dance. muzolandia.pl. [dostęp 2012-05-07].
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p q Przewodnik po muzyce elektronicznej - Electronic Music Guide (ang.). techno.org. [dostęp 2012-07-25].
  5. a b c d e Filip Lech: Krótki przewodnik po czterech dekadach disco. culture.pl. [dostęp 2015-02-25].
  6. a b c Wszystko jest DiscoPolo!, DJ World [dostęp 2015-01-01].
  7. a b c Dance (ang.). Digitally Imported - di.fm. [dostęp 2014-01-22].
  8. a b Dance. Słownik Języka Polskiego PWN. [dostęp 2014-12-28].
  9. Koskoff, Ellen, Music Cultures in the United States: an Introduction. Routledge, 2004, s. 44, ISBN 9780415965897 (ang.).
  10. Stachursky - król muzyki dance powraca!, PolskieRadio.pl [dostęp 2015-12-25].
  11. Eurodance (ang.). allmusic.com. [dostęp 2012-06-17].
  12. a b Vladimir Bogdanov, Chris Woodstra, Stephen Thomas Erlewine, John Bush: All Music Guide to Electronica: The Definitive Guide to Electronic Music. Backbeat Books, 2001. ISBN 0879306289. (ang.)
  13. John Bush: Trance (ang.). AllMusic. [dostęp 2011-07-17].
  14. Eurodance/Artists (ang.). AllMusic. [dostęp 2015-01-05].
  15. a b c Wywiad z Krzysztofem Krawczykiem. interia.pl, 2009-01-19. [dostęp 19 styczeń 2009].
  16. a b c Co to jest disco polo?. W: Krzysztof Krawczyk,, Andrzej Kosmala: Życie jak wino. T. 1. Warszawa: QM Music, 2010. ISBN 978-83-931701-0-4.
  17. Disco polo - tego się słucha w tajemnicy!. Polskie Radio, 2013-02-23. [dostęp 2013-02-23].
  18. Italo disco. W: Słownik Języka Polskiego PWN [on-line]. sjp.pwn.pl. [dostęp 2012-07-25].
  19. Igor Miecik. Wirus polo powraca. „Newsweek Polska”. Nr 52, 2008. ISSN 1642-5685.. 
  20. Anna Kowalczyk. Krótka historia disco polo. „Wiedza i Życie”. Nr 9, 1997. ISSN 0137-8929. 
  21. a b c PawełP. Pieniążek PawełP., Gatunek niewidzialny gołym okiem | naTemat.pl, Natemat.pl, 12 grudnia 2015 [dostęp 2015-12-12] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-12].
  22. After Life. muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-12-04].
  23. Drugi obieg polskiej piosenki / Muzyka / dwutygodnik.com, 04/2015, Dwutygodnik [dostęp 2016-01-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]