Siłomierz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dynamometr sprężynowy

Siłomierz (dynamometr) – przyrząd do pomiaru wartości działającej siły. Zasada jego działania najczęściej opiera się na prawie Hooke'a, które mówi, że odkształcenie elementu sprężystego jest proporcjonalne do wartości działającej siły. Siłomierz o skali zgodnej z układem SI to niutonometr[1].

Zasadniczą częścią siłomierza jest sprężyna, która wydłuża się pod wpływem działających na nią sił. Obok sprężyny zamocowana jest podziałka, wycechowana w niutonach. Natomiast w typowych siłomierzach szkolnych sprężyna znajduje się wewnątrz plastikowej, przezroczystej obudowy. Podziałka naniesiona jest na obudowie.

Dynamometry wykorzystuje się w wielu dziedzinach życia: w technice (pomiary sił i momentów), w antropometrii (do pomiaru siły mięśni dłoni), w gospodarstwie domowym (wagi sprężynowe) oraz w geodezji (mierzenia siły naciągu taśm stalowych przy mierzeniu odległości).

Inne znaczenia terminu dynamometr[edytuj | edytuj kod]

  • Klucz dynamometryczny służący do dokręcenia śruby lub nakrętki z określonym momentem.
  • Urządzenie do pomiaru wartości momentów obrotowych silników. W tym przypadku, w zależności od konstrukcji członu hamującego rozróżnia się dynamometry mechaniczne, hydrauliczne i elektromechaniczne.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Niutonometr. WIEM. [dostęp 2011-08-21].