Sigbjørn Hølmebakk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sigbjørn Hølmebakk (ur. 2 lutego 1922 w Feda, zm. 25 listopada 1981 w Oslo) - norweski pisarz i publicysta.

Życie[edytuj]

Był jednym z inicjatorów powstania norweskiej Sosialistisk Folkeparti (socjalistycznej partii ludowej), a także lewicowym aktywistą przeciwko rozpowszechnianiu broni jądrowej. Opublikował kronikę dotyczącą prześladowania komunistów w Norwegii (1961). Debiut literacki w 1950 (Ikke snakk om høsten). Część powieści została sfilmowana.

Był żonaty kilka razy i miał łącznie ósemkę dzieci, z których część także została pisarzami.

Pomnik w Feda

Dzieła[edytuj]

  • Ikke snakk om høsten, nowela, (1950),
  • Det hvite fjellet, powieść, (1954),
  • Menneskefiskeren, powieść (1956),
  • Salve sauegjeter, dziecięca, (1959),
  • Emigranten, powieść, (1959),
  • Fimbulvinteren (Tamta zima), powieść, (1964, polskie wydanie - 1972, Wydawnictwo Poznańskie),
  • Hurra for Andersens, powieść, (1966),
  • Jentespranget, powieść, (1970),
  • Tolv trøndere og to andre fortellinger, nowela, (1973),
  • Hundevakt, grålysning , artykuł, (1974),
  • Karjolsteinen, powieść (1975),
  • Sønnen, powieść, (1978),
  • Fredlaustona, pośmiertnie (1983).

Nagrody[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • NBL - dostęp 19.4.2014