Spółgłoska wargowo-zębowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spółgłoska wargowo-zębowa (labiodentalna) – spółgłoska wymawiana przy zbliżeniu górnych zębów (łac. dentes) do dolnej wargi (łac. labia)[1].

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

W języku polskim wargowo-zębowo wymawia się /f/ w foka i /v/ (= w w woda)[2] oraz spółgłoski zmiękczone /f'/ i /v'/[3], np. w wyrazach wino, fiołek.

Lista spółgłosek wargowo-zębowych[edytuj | edytuj kod]

Istnieją następujące spółgłoski wargowo-zębowe[4]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]