Spółgłoska nosowa wargowo-zębowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spółgłoska nosowa wargowo-zębowa
Numer IPA 115
ɱ
Jednostka znakowa ɱ
Unikod U+0271
UTF-8 (hex) c9 b1
Inne systemy
X-SAMPA F
Kirshenbaum M
Alfabet Braille'a ⠖⠍
Przykład
informacjepomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Spółgłoska nosowa wargowo-zębowa – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: [ɱ].

Artykulacja[edytuj | edytuj kod]

Opis[edytuj | edytuj kod]

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [ɱ]:

Warianty[edytuj | edytuj kod]

Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:

  • wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): [ɱʲ]
  • wzniesienie tylnej części grzbietu języka w kierunku podniebienia tylnego, mówimy spółgłosce welaryzowanej: [ɱˠ]
  • zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o spółgłosce labializowanej [ɱʷ]

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Terminologia[edytuj | edytuj kod]

Spółgłoska wargowo-zębowa to inaczej spółgłoska labiodentalna.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]