Srebrny Płomień

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Srebrna Gwiazda
Silver Blaze
Autor Arthur Conan Doyle
Miejsce wydania  Wielka Brytania
Język angielski
Data I wyd. 1892
Typ utworu opowiadanie
poprzednia
Przygoda w Cooper Beeches
następna
Kartonowe pudełko

Srebrny Płomień – jedno z 56 opowiadań o Sherlocku Holmesie autorstwa sir Arthura Conan Doyle'a, jest jednym z 12 zawartych w zbiorze Wspomnienia Sherlocka Holmesa. Doyle umieścił "Srebrnego Płomienia" na trzynastym miejscu na liście dziewiętnastu jego ulubionych opowiadań o Sherlocku. Opowiadanie było publikowane w Polsce także pod alternatywnym tytułem Srebrna Gwiazda.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Jedno z najbardziej popularnych opowiadań o Sherlocku Holmesie skupia się na zniknięciu tytularnego konia wyścigowego (słynnego zwycięzcę) na wieczór przed ważnym wyścigiem oraz na morderstwie jego trenera, Johna Strakera. Opowiadanie wyróżnia się charakterystyczną atmosferą wrzosowisk Dartmoor i późno-wiktoriańskim środowiskiem sportowym. Zawiera także jedno z najbardziej efektownych spisków według Conan Doyle'a, opierający się na "ciekawym incydencie z zachowaniem psa w nocy".

Gregory (detektyw ze Scotland Yardu): "Czy jest jeszcze coś, na co pragnąłby pan zwrócić moją uwagę?"

Holmes: Na dziwne zachowanie psa tamtej nocy.

Gregory: Pies nic nie robił w nocy.

Holmes: I to jest właśnie dziwne.

Inspektor Gregory aresztował już mężczyznę powiązanego z Johnem Strakerem, zamordowanym w czasie, gdy Holmes i Watson przybyli do King's Pyland, stajni w Dartmoor, których właścicielem był pułkownik Ross, i z których zaginął Srebrny Płomień. Podejrzanym jest Fitzroy Simpson, londyński bukmacher, który przybył do Dartmoor (głównie do King's Pyland), by zebrać informacje związane z jego profesją (między innymi zakłady o faworytów Wessex Cup, wyścigu, w którym Srebrny Płomień ma wziąć udział). Jednakże od początku wydaje się, że są fakty, które nie pasują do koncepcji inspektora wobec Simpsona (jak się wydaje obciążające). Na przykład dziwne jest, iż mógł on wyprowadzić konia na wrzosowiska, tylko po to, by go okaleczyć lub zabić. Równie dobrze mógłby to zrobić w jego boksie. Nie mógł on ukraść zwierzęcia. Jakiż pożytek miałby z takiego czystej krwi znanego wszem, mistrza? Dlaczego wyczerpujące poszukiwania Płomienia nie przyniosły rezultatu? Co zrobił z nim Simpson?

Black-and-white drawing of Sherlock Holmes and Doctor Watson confronting Silas, who has Silver Blaze in his barn

Sherlock Holmes wkrótce odnajduje Srebrnego Płomienia. Jego ślady (wraz ze śladami mężczyzny) są dobrze widoczne na glebie, choć ukazują się sporadycznie. Holmes wydedukował również, dlaczego policja nie mogła odnaleźć konia. Holmes upewnia się, że Płomień jest bezpieczny i skupia się na innych aspektach sprawy.

John Straker, zmarły trener Srebrnego Płomienia został zabity przez uderzenie w czaszkę, przypuszczalnie wymierzone przez Simpsona jego laską. W dłoni Strakera znajduje się także krawat Simpsona, a płaszcz tego ostatniego odnajduje się, wisząc na krzaku jałowca. Na miejscu zbrodni znajduje się także nóż – osobliwie delikatny, z małym ostrzem. Doktor Watson wykorzystując swoje medyczne doświadczenie, indentyfikuje go jako nóż kataraktalny (używany do operacji zaćmy). Użyteczny do zranienia, byłby nieprzydatny jako broń, w dodatku Straker zdawał się sam nim zranić w nogę.

Jeden ze stajennych, Ned Hunter (który był na straży w noc zbrodni) został odurzony opium ukrytym w jego kolacji. Nikt inny, kto zjadł baraninę z curry przyrządzoną w domu Strakera nie cierpiał na żadne dolegliwości. Kieszenie Strakera zawierały dwa interesujące przedmioty: świecę i rachunek na (między innymi) suknię za 22 gwinee uszytą dla pani Derbyshare. Jest też ciekawy incydent związany z psem, a także owca trzymana w stajni: pasterz mówi Holmesowi, że trzy z jego zwierząt ostatnio nagle okulały.

Dzięki swoim zdolnościom Holmesowi udaje się rozwiązać tajemnicę. W Londynie odwiedza sklep modystki i posługując się zdjęciem Strakera rozstrzyga, iż Straker podawał się za pana Derbyshire. To ustanawia jego motyw: miał kochankę o kosztownym guście i probując wpłynąć na wynik wyścigu, chciał zarobić dużą sumę pieniędzy.

Baranina z curry była wskazówką, gdyż tylko potrawa o ostrym smaku mogła zamaskować smak opium i było niemożliwe, aby Simpson mógł dla własnych celów przygotować mocno zaprawiony posiłek.

"Dziwne zachowanie psa w nocy" jest łatwe do wyjaśnienia: pies nie hałasował, ponieważ nie pojawił się tam nikt obcy. Jak wyjaśnia Holmes: "Dostrzegłem wagę milczenia psa, gdyż jeden prawdziwy wniosek niezmiennie sugeruje inne... Oczywiście nocny gość był kimś, kogo pies dobrze znał. To był Straker, który uprowadził Srebrnego Płomienia z jego boksu i wyprowadził na wrzosowiska." Celem Strakera było użycie noża kataraktalnego, aby zrobić niewielkie nacięcie pod skórą nogi konia. Użył krawata Simpsona (który to porzucił go, kiedy go wyrzucono z King's Pyland) jako temblaka, by przytrzymać nogę konia. Lecz zamiast tego koń wyczuł, że coś jest nie w porządku, spanikował i śmiertelnie uderzył trenera w głowę. Owce okulały, gdyż Simpson potrzebował najpierw wypróbować swoją metodę.

Pułkownik Ross odzyskał swojego konia. Holmes decyduje się nie mówić mu, gdzie był jego koń (chociaż wiedział cały czas), dopóki Wessex Cup nie dobiegnie końca, i który wygrał Srebrny Płomień. Na początku pułkownik nie rozpoznaje swojego konia, ponieważ jego szczególny biały znak został zakryty farbą. Wtedy też Holmes, ku zadowoleniu pułkownika, Watsona i inspektora Gregory'ego krok po kroku objaśnia szczegóły sprawy.

Gregory jest jednym z najbardziej kompetentnych detektywów z jakimi Holmes współpracował. Przeprowadza gruntowne śledztwo przed przybyciem Holmesa i zbiera wszystkie dowody, których Holmes potrzebuje, by rozwiązać sprawę. Holmes zauważa, iż Gregory jest bardzo dobrym funkcjonariuszem, lecz jedyną rzeczą jakiej mu brakuje jest wyobraźnia – możliwość wyobrażenia sobie, co mogło się wydarzyć w danej sytuacji i postępować intuicyjnie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. http://www.trivia-library.com/b/sir-arthur-conan-doyle-favorite-sherlock-holmes-stories.htm
  2. "The Return of Sherlock Holmes" Silver Blaze (1988)
  3. Tłumaczenie dialogu: Sherlock Holmes i Wampir z Sussex, przeł. Lech Niedzielski, wyd. Muza S.A., Warszawskie Wydawnictwo Literackie, 2003, ISBN: 83-7319-357-X