Stalagmit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stalagmitnaciek jaskiniowy, grawitacyjny osiągający duże rozmiary. Może występować w postaci słupa, stożka, guza itp. Narasta od dna jaskini krasowej ku górze wskutek wytrącania się węglanu wapnia z kapiącej ze stropu wody – w przypadku jaskini lodowej – jej zamarzania. Stalagmitowi odpowiada zazwyczaj stalaktyt w stropie jaskini, w wyniku ich połączenia powstaje kolumna zwana stalagnatem.

Za najwyższe znane stalagmity podaje się obecnie wytwory z jaskini Sơn Đoòng w Wietnamie, których wysokość przekracza 70 m[1]. Wysokość około 70 m mierzy stalagmit z jaskini Zhijin w prowincji Guizhou w Chinach[2]. Inny, zbliżonej wysokości stalagmit, wysokości 67,2 m, znajduje się w Cueva San Martin Infierno na Kubie. W Europie najwyższy stalagmit podawany jest aktualnie z jaskini Grotta di Ispinigoli na Sardynii, a jego wysokość wynosi 38 m[3]. Najwyższym stalagmitem w Europie Środkowej jest wysoki na 32,7 m Kvapeľ rožňavských jaskiniarov, znajdujący się w Jaskini Krasnogórskiej w Krasie Słowackim w południowej Słowacji. Średnica tego ostatniego sięga 15 m, a jego masę obliczono na 2000 ton. Był on podawany w Księdze rekordów Guinnessa jako najwyższy stalagmit świata.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Son Doong Cave (Hang Sơn Đoòng) (ang.). W: Wondermondo [on-line]. [dostęp 2017-09-01].
  2. Guinness World Records 2015. 2014, s. 41. ISBN 978-1101883808.
  3. Grotta di Ispinigoli (ang.). W: Lonely Planet [on-line]. [dostęp 2017-09-01].

Bibliografia[edytuj]

  • W. Jaroszewski, L. Marks, A. Radomski, 1985: Słownik geologii dynamicznej. Wydawnictwa Geologiczne.