Stanisław Śliwieński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Śliwieński
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 22 stycznia 1872
Gorlice
Data i miejsce śmierci 20 czerwca 1946
Aix-les-Bains
Przebieg służby
Lata służby do 1930
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia
Wojsko Polskie
Jednostki Najwyższy Sąd Wojskowy
Stanowiska sędzia Najwyższego Sądu Wojskowego
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Stanisław Śliwieński (ur. 22 stycznia 1872 w Gorlicach, zm. 20 czerwca 1946 w Aix-les-Bains) – doktor praw, generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

Stanisław Śliwieński urodził się 22 stycznia 1872 roku w Gorlicach, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Michała i Anieli z Krementowskich[1].

Działał w tajnym ruchu niepodległościowym na obszarze Galicji[2]. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim. Od 1898 roku pełnił służbę w audytoriacie cesarskiej i królewskiej Armii[3][4].

W Wojsku Polskim 1918 w służbie sprawiedliwości. W kwietniu 1919 roku stawił się do służby w Sądzie Polowym we Lwowie[5].

W latach 1919-1921 był szefem Ekspozytury Sądu Wojskowego Okręgu Generalnego Lwów w Przemyślu[6]. 24 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w Korpusie Sądowym, w grupie oficerów z byłej armii austriacko-węgierskiej[7]. 26 marca 1921 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w Korpusie Sądowym, w grupie oficerów z byłej armii austriacko-węgierskiej[8].

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów sądowych, a jego oddziałem macierzystym był Departament IX Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[9]. 16 marca 1927 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go generałem brygady ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 roku i 18. lokatą w korpusie generałów[10]. 12 lutego 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski mianował go sędzią w Najwyższym Sądzie Wojskowym w Warszawie[11][12][13][14][15].

Z dniem 31 marca 1930 roku został przeniesiony w stan spoczynku[16][17][18][19]. W czasie II wojny światowej znalazł się we Francji. Pozostał tam jako osoba cywilna. Zmarł 20 czerwca 1946 roku. Pochowany w Aix-les-Bains[20].

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Stawecki 1994 ↓, s. 329.
  2. Wacław M. Borzemski: Pamiętnik tajnych organizacji niepodległościowych na terenie byłej Galicji w latach 1880-1897. Lwów: 1930, s. 190.
  3. Kania 2008 ↓, s. 327.
  4. Stawecki 1994 ↓, s. 329 wg autora generał Śliwieński służbę w c. i k. Armii pełnił od 15 maja 1915 roku.
  5. Kania 2008 ↓, s. 114.
  6. Spis oficerów 1921 ↓, s. 409, 874.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 26 z 14 lipca 1920 roku, s. 576.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 2 kwietnia 1921 roku, s. 582.
  9. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 301.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 19 marca 1927 roku, s. 91.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 23 lutego 1923 roku, s. 125.
  12. Stawecki 1994 ↓, s. 329 autor jako datę mianowania podał 23 lutego 1923 roku, czyli datę opublikowania Dziennika Personalnego MSWojsk.
  13. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1081, 1089.
  14. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 976, 984.
  15. a b Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 13.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 2.
  17. Stawecki 1994 ↓, s. 329 wg autora w stan spoczynku został przeniesiony w 1934 roku.
  18. Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 175 wg autorów przeniesienie w stan spoczynku miało miejsce w 1934 roku.
  19. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 322.
  20. Wykaz poległych 1952 ↓, s. 12.

Bibliografia[edytuj]