Stanisław Gniewosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Gniewosz
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1834
Pielnia
Data i miejsce śmierci 10 maja 1906
Lwów
Poseł na Sejm Krajowy Galicji
Okres od 1881
do 1901
Odznaczenia
Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry)
Grobowiec Gniewoszów na Łyczakowie

Stanisław Anzelm Wojciech Gniewosz herbu Rawicz (ur. 22 kwietnia 1834 w Pielni, zm. 10 maja 1906 we Lwowie) – polski ziemianin, poseł do Sejmu Krajowego Galicji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Aleksandra Izydora Gniewosza (1799-1861) i Karoliny z domu Ostaszewskiej herbu Ostoja (1809-1861). Jego braćmi byli Antoni (1832-1903), Włodzimierz (1838-1909). W 1851 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Przemyślu[1].

Sprawował mandat posła Sejmu Krajowego Galicji V, VI[2], VII kadencji (1882-1901). Był wybierany w I kurii obwodu Sanok, z okręgu wyborczego Sanok[3]. Wraz z bratem Włodzimierzem (posłem do Rady Państwa) reprezentował poglądy konserwatystów krakowskich[4].

Był właścicielem dóbr Krzywe, Trzcianiec (rejon Dobromila)[5]. Był wiceprezesem Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego (1892)[6].

29 października 1891, w uznaniu zasług dla miasta Sanoka, otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Sanoka (w tym samym dniu ten tytuł otrzymał także Feliks Gniewosz)[7].

W 1898 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa[8].

Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie (pole № 78).

Jego żoną była Leontyna z domu Odrobina, z którą miał troje dzieci, w tym Władysławę (po mężu Żurowska).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum w Przemyślu za rok szkolny 1894. Przemyśl: 1894, s. 122.
  2. Przegląd polityczny. „Gazeta Przemyska”, s. 1, Nr 46 z 11 lipca 1889. 
  3. Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 357.
  4. Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 360.
  5. Baza właścicieli i dóbr ziemskich. Gniewosz. genealogia.okiem.pl. [dostęp 2015-08-16].
  6. Władysław Ostrożyński: Galicyjskie Towarzystwo Kredytowe Ziemskie. Jego powstanie i półwiekowy rozwój. Lwów: 1892, s. VI.
  7. Edward Zając: Obywatele Honorowi Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2002, s. 48. ISBN 83-909787-8-4.
  8. Odznaczenia jubileuszowe. „Nowa Reforma”, s. 5, Nr 277 z 3 grudnia 1898. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]