Stefan Żochowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Żochowski
Ilustracja
podporucznik pilot podporucznik pilot
Data i miejsce urodzenia

8 stycznia 1898
Suwałki

Data i miejsce śmierci

6 sierpnia 1920
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

19151920

Siły zbrojne

Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Formacja

Imperial Russian Aviation Roundel.svg Carskie Siły Powietrzne,
Roundel of Poland (1921-1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego

Jednostki

3 eskadra wywiadowcza

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Polowa Odznaka Pilota

Stefan Żochowski (ur. 8 stycznia 1898 w Suwałkach, zm. 6 sierpnia 1920 w Warszawie) – podporucznik pilot Wojska Polskiego II RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Szkołę średnią ukończył w Suwałkach, następnie rozpoczął studia na wydziale prawa. 1 stycznia 1915 został wcielony do armii carskiej. W czasie I wojny światowej służył w piechocie i kawalerii. Po wielu staraniach udało mu się uzyskać przeniesienie do lotnictwa. Przydzielono go do serbskiej eskadry lotniczej, w której był obserwatorem do października 1917.

W końcu października dotarł do Polskiej Armii we Francji i został skierowany do Szkoły Oficerskiej w Camp du Ruchard, którą ukończył we wrześniu 1918 w stopniu „adiutanta”. W międzyczasie ukończył niższą i wyższą szkołę pilotażu i z armią Hallera wrócił do Polski w maju 1919.

W Polsce został przydzielony do 3 eskadry wywiadowczej jako pilot. Brał udział w wielu lotach bojowych na froncie wschodnim. W sierpniu 1920 uczestniczył w obronie Warszawy. 6 sierpnia w czasie startu do kolejnego lotu bojowego samolot Bristol F.2 Fighter z pełnym ładunkiem bomb pilotem Żochowskim i obserwatorem Stefanem Jeznachem spadł z niewielkiej wysokości. Żochowski zginął w czasie upadku, a obserwator Jeznach w kilka minut potem w czasie pożaru samolotu i eksplozji bomb.

Został pochowany go w części wojskowej Cmentarza Powązkowskiego w Warszawie. 11 listopada 1928 został pośmiertnie odznaczony Polową Odznaką Pilota „za loty bojowe nad nieprzyjacielem w czasie wojny 1918-1920”[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928 roku, s. 435.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]