Stefan Niebudek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tablica upamiętniająca adwokata i polityka Stefana Niebudka na ścianie zewnętrznej kościoła św. Karola Boromeusza na warszawskich Powązkach

Stefan Niebudek (ur. 13 marca 1910 w Częstochowie, zm. 14 stycznia 1943 w Auschwitz-Birkenau) – polski adwokat, publicysta, działacz Narodowej Demokracji w Częstochowie i Warszawie, członek Zarządu Głównego Konspiracyjnego Stronnictwa Narodowego „Kwadrat”. Członek Narodowego Zrzeszenia Adwokatów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Jana i Pelagii Gąsior. Nauki pobierał w gimnazjum w Częstochowie (1920–1928). W szkole średniej należał do Narodowej Organizacji Gimnazjalnej. W czasie studiów (od 1928, Wydział Prawa UW) związał się z Młodzieżą Wszechpolską, Obozem Wielkiej Polski, Bratnią Pomocą Studencką oraz katolickim stowarzyszeniem świeckim – Sodalicją Mariańską. Od 1934 był członkiem władz Stronnictwa Narodowego[1], gdzie pełnił między innymi funkcję kierownika Wydziału Propagandy Zarządu Głównego SN.

Był publicystą wielu pism narodowych: „Akademika“, „Akademika Polskiego“, „Myśli Narodowej“, „Prosto z Mostu“ i „Warszawskiego Dziennika Narodowego[2].

Podczas II wojny światowej działacz konspiracyjnego Stronnictwa Narodowego oraz Rady Głównej Opiekuńczej. Aresztowany 18 maja 1941 i wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Uczestnik obozowego ruchu oporu. Rozstrzelany w obozie 14 stycznia 1943.

Publicystyka[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Dębski, Polscy adwokaci w obozie koncentracyjnym Auschwitz 1940–1945. Słownik biograficzny, Oświęcim 2016, s. 270–271.
  2. J. Dębski, Polscy adwokaci w obozie koncentracyjnym Auschwitz 1940–1945. Słownik biograficzny, Oświęcim 2016, s. 270.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]