Stołowogórski Park Krajobrazowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stołowogórski Park Krajobrazowy
(nie istnieje)
Położenie gminy: Kudowa-Zdrój, Lewin Kłodzki, Radków, Polanica-Zdrój
Data utworzenia 28 października 1981[1]
Data rozwiązania 16 września 1993[1]
Przyczyna rozwiązania przekształcenie w Park Narodowy Gór Stołowych
Powierzchnia 9 650 km²
Otulina 13 600 km²
brak współrzędnych

Stołowogórski Park Krajobrazowy – obecnie nieistniejący park krajobrazowy w Polsce w województwie dolnośląskim na terenie Gór Stołowych. Utworzony został w 1981 r., a w 1993 r. przekształcono go w Park Narodowy Gór Stołowych[2].

Historia[edytuj]

Park powołany został uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Wałbrzychu nr 31/81 z 28 października 1981 r. Obejmował 9 650 ha, wraz z otuliną 13 600 ha. W obrębie parku i otuliny znajdowało się[1]:

Park wraz z otuliną zajmował teren ograniczony granicą państwową od Bluszczowej (sam park od Bukowiny Kłodzkiej) do podnóża Białej Skały powyżej Borka, dalej na południowy wschód wzdłuż granicy zwartych terenów leśnych powyżej Wambierzyc, Jeleniej Głowy, Studziennej i Chocieszowa do drogi krajowej nr 8 w Polanicy Górnej[1]. Wzdłuż tej drogi granica parku prowadziła do Borowiny i na zachód wzdłuż granicy lasów podnóża Narożnika, powyżej Ocieszowa, Złotna, Łężyc, Żyznowowa, Gołaczowa, Jerzykowic Wielkich, dalej przez Świni Grzbiet do Czermnej, zamykając się na Bluszczowej[1].

Park krajobrazowy został przekształcony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 września 1993 r. (Dz.U. z 1993 r. Nr 88, poz. 407) w Park Narodowy Gór Stołowych[1].


Panorama Gór Stołowych z Narożnika

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 13: Góry Stołowe. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK „KRAJ”, 1992, s. XXX. ISBN 83-7005-301-7.
  2. Encyklopedia internetowa WIEM, dostęp 2008-07-25

Bibliografia[edytuj]