Gołaczów (powiat kłodzki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gołaczów
wieś
Ilustracja
Gołaczów
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Lewin Kłodzki
Wysokość 590–680 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 66[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-343
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0853257
Położenie na mapie gminy Lewin Kłodzki
Mapa konturowa gminy Lewin Kłodzki, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Gołaczów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Gołaczów”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Gołaczów”
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa konturowa powiatu kłodzkiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Gołaczów”
Ziemia50°25′49″N 16°18′36″E/50,430278 16,310000

Gołaczów (niem. Hallgrund[2]) – wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Lewin Kłodzki.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

12 lutego 1948 r. ustalono urzędową polską nazwę miejscowości – Gołaczów, określając drugi przypadek jako Gołaczowa, a przymiotnik – gołaczowski[2].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o Gołaczowie pochodzi 1477 roku, w tym czasie w okolicy eksploatowano złoża rud żelaza[3]. W 1574 roku w miejscowości było 26 gospodarstw, w roku 1765 funkcjonowało tu około 30 warsztatów tkackich[3]. W 1840 we wsi były dwa młyny wodne, szkoła i tartak[3]. W drugiej połowie XIX wieku po upadku tkactwa chałupniczego część mieszkańców znalazła zatrudnienie w okolicznych zakładach włókienniczych[3]. Na przełomie XIX i XX wieku w Gołaczowie powstała gospoda z miejscami noclegowymi i miejscowość stała się letniskiem[3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

W Gołaczowie znajdują się następujące zabytki[3]:

  • budynek ośrodka kolonijnego z początku XX wieku, dwuszczytowy z drewnianymi arkadami,
  • budynki mieszkalno-gospodarcze z XIX wieku.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 9 grudnia 1947 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości. (M.P. z 1948 r. nr 14, poz. 55)
  3. a b c d e f Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 13: Góry Stołowe. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK „KRAJ”, 1992, s. 94–96. ISBN 83-7005-301-7.
  4. Informacje zawarte na stronie PTTK Strzelin; dostęp: 2017-07-09.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]