Stowarzyszenie Dzieci Holocaustu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siedziba Stowarzyszenia w tzw. białym budynku przy ul. Twardej 6 w Warszawie
Dawna siedziba Stowarzyszenia przy placu Grzybowskim 12/16

Stowarzyszenie Dzieci Holocaustu – polskie stowarzyszenie powstałe w 1991, grupujące wspólnotę osób ocalonych z Holocaustu, którzy urodzili się pomiędzy 1925 a 1945.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Stowarzyszenie ma charakter edukacyjny i samopomocowy[1]. Jest członkiem Federacji Stowarzyszeń Żydowskich w Polsce.

Członkami stowarzyszenia są osoby narodowości lub pochodzenia żydowskiego, które przeżyły Holocaust jako dzieci oddane do polskich rodzin, zmuszone były do ukrywania swojej tożsamości[2]. Często osoby ukrywające dzieci – obecnych członków stowarzyszenia odznaczone zostały medalami Sprawiedliwy wśród Narodów Świata przez instytut Jad Waszem.

Celem stowarzyszenia jest budowanie wspólnoty osób ocalonych z Holocaustu, udzielanie wsparcia, zachowanie pamięci o doświadczeniu Holocaustu, zachowanie pamięci o życiu społeczności żydowskiej w przedwojennej Polsce. Główna siedziba stowarzyszenia znajduje się w Warszawie w lokalu przy placu Grzybowskim 12/16. Posiada również cztery oddziały terenowe w Łodzi, Wrocławiu, Gdańsku oraz Krakowie. Liczba członków wynosi około 600 osób, najmłodsi członkowie mają (w 2015) co najmniej 70 lat.

Stowarzyszenie organizuje wystawy, odczyty, spotkania i sympozja współpracując z Ambasadą Izraela w Polsce, Muzeum Historii Żydów Polskich[3], Polskimi Sprawiedliwymi wśród Narodów Świata[4] oraz żydowskimi i polskimi organizacjami kulturalnymi[5].

Stowarzyszenie było inicjatorem powstania Nagrody imienia Ireny Sendlerowej „Za naprawianie świata” prowadzonego przez Centrum Edukacji Obywatelskiej[6].

Przewodniczący stowarzyszenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]