Studs Terkel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Studs Terkel
Ilustracja
Terkel na wiecu w 2007 popierającym wdrożenie powszechnie dostępnej opieki zdrowotnej w USA
Imię i nazwisko Louis Terkel
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1912
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 31 października 2008
Chicago
Strona internetowa

Louis "Studs" Terkel (ur. 16 maja 1912 w Nowym Jorku, zm. 31 października 2008 w Chicago[1]) – amerykański autor, historyk, aktor, i dziennikarz radiowy i prasowy związany z Chicago, od 8. roku życia mieszkaniec tego miasta.

Laureat Nagrody National Book Award, znana postać międzynarodowo za publicystykę w tematach chicagowskich, szczególnie w formie zgromadzonej historii przekazanej ustnie.

Absolwent University of Chicago Law School. Laureat Nagrody im. Thomasa Mertona jak i Nagrody Pulitzera za ogólną publicystykę dokumentalną (ang.: Pulitzer Prize for General Non-Fiction).

W 1997 został nagrodzony za całokształt dorobku, otrzymując Medal of Distinguished Contribution to American Letters (Medal za wybitny wkład w literaturę amerykańską). DCAL jest nagroda przyznawaną za życiowe osiągnięcia w ramach corocznego wręczania National Book Award.

Prace Wybrane[edytuj | edytuj kod]

  • Giants of Jazz by Studs Terkel|Giants of Jazz (1957)
  • Division Street: America by Studs Terkel|Division Street: America (1967)
  • Hard Times: An Oral History of the Great Depression by Studs Terkel|Hard Times (1970)
  • Working: People Talk About What They Do All Day and How They Feel About What They Do (1974). ​ISBN 0394478845
  • Talking to Myself: A Memoir of My Times (1977)
  • American Dreams: Lost and Found (1983)
  • The Good War (1984)
  • Chicago (1986)
  • The Great Divide: Second Thoughts on the American Dream (1988)
  • Race: What Blacks and Whites Think and Feel About the American Obsession (1992. ​ISBN 978-1-56584-000-3​)
  • Coming of Age: The Story of Our Century by Those Who’ve Lived It (1995)
  • My American Century (1997)
  • The Spectator: Talk About Movies and Plays With Those Who Make Them (1999)
  • Will the Circle Be Unbroken: Reflections on Death, Rebirth and Hunger for a Faith (2001)
  • Hope Dies Last: Keeping the Faith in Difficult Times (2003)
  • And They All Sang: Adventures of an Eclectic Disc Jockey (2005)
  • Touch and Go (book)|Touch and Go (2007)
  • P.S. Further Thoughts From a Lifetime of Listening

Cytaty[edytuj | edytuj kod]

  • Na temat swych urodzin w maju 1912: "Kiedy to Titatnic szedł w dół, ja wzeszłem." (ang.: ang. "As the Titanic went down, I came up...")
  • ( ang.: "I hope for peace and sanity — it's the same thing.")
  • (ang.: "I've always felt, in all my books, that there's a deep decency in the American people and a native intelligence—providing they have the facts, providing they have the information.")
  • (ang.: "With optimism, you look upon the sunny side of things. People say, 'Studs, you're an optimist.' I never said I was an optimist. I have hope because what's the alternative to hope? Despair? If you have despair, you might as well put your head in the oven.")
  • (ang.: "That's why I wrote this book: to show how these people can imbue us with hope. I read somewhere that when a person takes part in community action, his health improves. Something happens to him or to her biologically. It's like a tonic.")
  • (ang. "The older you are, the freer you are, as long as you last.") W wieku lat 95.
  • (ang.: "Take it easy, but take it.") Przez lata, jego radiowe pożegnanie na antenie lokalnego radia WFMT-FM
  • Na temat złamania biodra: (ang." "I was walking downstairs carrying a drink in one hand and a book in the other. Don't try that after 90.")[2]
  • Rozmowa z przyszłą noblistką Doris Lessing w 1969:
    • Lessing: "You do still have gangsters [in Chicago], don't you?"
    • Terkel: "Yes, but these days they're mostly in business, or politics." [3]
  • Na temat nietracenia nigdy nadziei, do Associated Press w 2003: (ang.: "A lot of people feel, 'What can I do, (it's) hopeless.' Well, through all these years there have been the people I'm talking about, whom we call activists ... who give us hope and through them we have hope.")

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rick Kogan: Studs Terkel dies (ang.). W: Chicago Tribune [on-line]. Chicago Tribune Company, 2008-10-31. [dostęp 2008-11-01].
  2. http://blogs.suntimes.com/ebert/2008/05/how_studs_helps_me_lead_my_lif_1.html#more Roger Ebert's Journal: How Studs helps me lead my life
  3. Happy 95th, Studs! (xhtml), rogerebert.com, sekcja "People".

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]