Sukenori Kabayama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sukenori Kabayama
樺山 資紀
Ilustracja
generał, admirał OF-8 - Kaigun Taisho.gif
generał, admirał
Data i miejsce urodzenia 9 grudnia 1837
Kagoshima
Data i miejsce śmierci 8 lutego 1922
Tokio
Przebieg służby
Lata służby 1874–1903
Siły zbrojne War flag of the Imperial Japanese Army.svg Cesarska Armia Japońska
Naval Ensign of Japan.svg Japońska Cesarska Marynarka Wojenna
Stanowiska minister marynarki
Główne wojny i bitwy wojna boshin
bunt Satsumy
wojna chińsko-japońska
Późniejsza praca gubernator generalny Tajwanu,
minister spraw wewnętrznych,
minister edukacji
Odznaczenia
Order Chryzantemy (Japonia) Wielka Wstęga Kwiatów Paulowni Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Order Złotej Kani II klasy (Japonia) Medal Wojskowy za Ekspedycję Tajwańską 1874 (Japonia) Medal Wojskowy za Wojnę Chińsko-Japońską 1894-1895 (Japonia) Pamiątkowy Medal Wstąpienia na Tron Cesarza Yoshihito (Japonia) Pamiątkowy Medal Ogłoszenia Konstytucji Cesarskiej (Japonia) Medal 25. Rocznicy Małżeństwa (Japonia) Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Sukenori Kabayama (jap. 樺山 資紀 Kabayama Sukenori?, ur. 9 grudnia 1837[1] w Kagoshimie, zm. 8 lutego 1922[1] w Tokio)japoński hrabia, generał Cesarskiej Armii Japońskiej i admirał Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej, pierwszy gubernator generalny Tajwanu.

Biografia[edytuj]

Urodził się 9 grudnia 1837 w Kagoshimie w domenie feudalnej Satsuma (obecnie prefektura Kagoshima). Był synem samuraja klanu Kagoshima[1]. Wziął udział w wojnie boshin przeciwko siłom siogunatu, w czasie restauracji Meiji. W 1871 uzyskał stopień majora Armii Cesarskiej. W czasie powstania Satsumy był szefem sztabu okręgu Kumamoto. W następnych został latach awansowany do rangi generała-majora i mianowany szefem sztabu Armii Cesarskiej[2].

W 1874 zmienił służbę i został wiceministrem ds. marynarki, potem ministrem marynarki w rządach Aritomo Yamagaty i Masayoshiego Matsukaty. W czasie I wojny chińsko-japońskiej pełnił funkcję szefa sztabu Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej. W 1895 został mianowany admirałem[2].

2 czerwca 1895 podpisał akt formalnej cesja Tajwanu przez Chiny na rzecz Cesarstwa Japonii, w następstwie podpisanego wcześniej traktatu z Shimonoseki, i został mianowany przez Hirobumiego Itō gubernatorem generalnym wyspy[3]. Funkcję tę pełnił od maja 1895 do czerwca 1896.

Był zwolennikiem aneksji wyspy i polityki asymilacji wobec tajwańskich Chińczyków, których uważał za kulturowo bliskich Japończykom. Jako gubernator polegał głównie na sile militarnej, by ugruntować japońskie panowanie na wyspie, na której, po wielomiesięcznych walkach, wciąż wrzało. Zwrócił się do cesarza o specjalne uprawnienia legislacyjne, które otrzymał (tzw. dyrektywa 63). Pozwalały one nie tylko wykonywać, ale też – bez zgody metropolii – ustanawiać prawa dla wyspy[3]. W ciągu swej rocznej kadencji zorganizował efektywne siły policyjne i rozpoczął tworzenie administracji cywilnej[4].

Po powrocie do metropolii był ministrem spraw wewnętrznych, a następnie – edukacji[2]. W 1910 zakończył służbę państwową.

Zmarł 8 lutego 1922 w Tokio. Jego grób znajduje się na tamtejszym cmentarzu Somei Reien.

Przypisy

  1. a b c Dictionary of Modern Japanese Historical Figures • Sukenori Kabayama (ang.) [dostęp 2016-04-30]
  2. a b c Kabayama, Sukenori (ang.). W: Portraits of Modern Japanese Historical Figures [on-line]. National Diet Library, 04-08-2005. [dostęp 2011-07-03].
  3. a b Murray A. Rubinstein: Taiwan: a new history. Armonk, N.Y.: M.E. Sharpe, 2007, s. 203-205. ISBN 9780765614940.
  4. John Franklin. Copper: Historical dictionary of Taiwan (Republic of China). Lanham, Md.: e Scarecrow Press, 2007, s. 151. ISBN 9780810856004.

Bibliografia[edytuj]