Sutno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

52°18′28″N 23°6′46″E

- błąd

38 m

WD

52°19'N, 23°4'E

- błąd

20243 m

Odległość

1085 m

Sutno
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 podlaskie

Powiat

siemiatycki

Gmina

Mielnik

Liczba ludności (2011)

151[1][2]

Strefa numeracyjna

85

Kod pocztowy

17-307[3]

Tablice rejestracyjne

BSI

SIMC

0035151[4]

Położenie na mapie gminy Mielnik
Mapa konturowa gminy Mielnik, na dole znajduje się punkt z opisem „Sutno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Sutno”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, blisko dolnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Sutno”
Położenie na mapie powiatu siemiatyckiego
Mapa konturowa powiatu siemiatyckiego, blisko dolnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Sutno”
Ziemia52°18′28″N 23°06′46″E/52,307778 23,112778
Kaplica pw. Ostrobramskiej Matki Miłosierdzia

Sutnowieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Mielnik[4][5]. W niewielkiej odległości przepływa rzeka Bug.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Stanisława w Niemirowie[6].

Etymologia miejscowości i nazwy miejscowe[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miejscowości pochodzi od sutek, czyli niewielkich pak drewna, związanych sznurami, a następnie spuszczanych Bugiem do pobliskich miejscowości. W Sutnie często występują typowo miejscowe nazwiska: Kałan, Kałanczyński, Kałaczyński oraz Lewkowicz, a także Mormol i Maćkowiak; to ostatnie pochodzi od miejscowości Maćkowicze, znajdującej się w odległości ok. 10 km od Sutna.

Gospodarka i zatrudnienie mieszkańców[edytuj | edytuj kod]

Część domów na obszarze wsi pełni funkcje obiektów agroturystycznych. Mieszkańcy Sutna trudną się rolnictwem, a także pracują w terminalu przepompowującym ropę naftową w Adamowie-Zastawie, gdzie przechodzi rurociąg "Przyjaźń" i w kopalni kredy w Mielniku.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez miejscowość przechodzi żółty szlak kupiecki. Znajdują się w niej:

  • zabytkowa zabudowa z lat 20. XX wieku,
  • pomnik zbudowany na pamiątkę pacyfikacji wsi w roku 1941.[7],
  • park, będący pozostałością po dworze Pieńkowskich, zburzonym w 1939 roku.[8],
  • kaplica pomocnicza parafii Niemirów, powstała w wyniku rozbudowy kamiennej kaplicy w kształcie obszernej groty powstałej w 1952 staraniem rodziny Sidewiczów dla upamiętnienia mieszkańców wsi zamordowanych przez Niemców 22 czerwca 1941[9].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 1941 Niemcy, w odwecie za opór stawiany przez radziecką strażnicę, spalili wieś oraz zamordowali w zbiorowej egzekucji 19 mężczyzn[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Sutno w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2020-12-26] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1224 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Opis parafii na stronie diecezji
  7. Szlak kupiecki. siemiatycze.pl (Starostwo Powiatowe Siemiatycze). [dostęp 2013-06-05].
  8. Szlak kupiecki. Zielone Wrota - Stowarzyszenie na Rzecz Ekorozwoju "AGRO-GROUP". [dostęp 2009-07-24].
  9. Agnieszka Olędzka: Dzieje miejscowości i parafii rzymskokatolickiej Niemirów nad Bugiem. [dostęp 2013-06-05].
  10. Waldemar Monkiewicz. Pacyfikacje wsi w regionie białostockim (1939, 1941-1944). „Białostocczyzna”. 1 (9), s. 31, 1988. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]