Sygnet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Złoty sygnet z epoki Karolingów, Luwr, Paryż
Sygnet herbowy angielski
Pieczęć sygnetowa odciśnięta w laku. Herb meksykańskiej rodziny Fonseca Padilla

Sygnet (franc. signet, łac. signum – 'znak') – ozdobny pierścień, przeważnie dla mężczyzn, służący jako pieczęć do laku[a]. Na oczku posiada wygrawerowany wizerunek herbu lub monogram. Dziś używany głównie jako element męskiej biżuterii. Szczególnym przykładem sygnetu, jest pontyfikalny pierścień papieski, znany pod nazwą pierścień rybaka. Spełnia on funkcję osobistej pieczęci papieża.

Dodatkowe informacje[edytuj | edytuj kod]

Oczko sygnetów herbowych wykonane jest na ogół z kamienia szlachetnego, obrabianego w technice intaglio. W Polsce międzywojennej najbardziej popularnym materiałem do tego celu, był niezbyt twardy, niemniej łatwy w obróbce krwawnik. Minerał ten barwy stalowo-szarej, nazwę swoją zawdzięcza pozostawianiu przy potarciu o papier czerwonawej smugi.

Do wyrobu pieczęci sygnetowych stosowano również inne kamienie szlachetne - jak: onyks dwuwarstwowy, karneol dwuwarstwowy, heliotrop. Ponadto często tłoki pieczętne były grawerowane w metalu z którego wykonany był sam pierścień.

Sposób noszenia[edytuj | edytuj kod]

W Polsce noszony przez szlachtę na palcu serdecznym lewej dłoni[3]. Zwyczaj angielski nakazuje noszenie sygnetu na małym palcu.

Sygnety wojskowe i szkolne[edytuj | edytuj kod]

Szczególnie w USA popularne jest noszenie przez mężczyzn sygnetów z symbolami ukończonych, prestiżowych szkół lub jednostek wojskowych, w których odbyli służbę.

Sygnety ślepe[edytuj | edytuj kod]

Cechą konieczną sygnetu jest jego funkcja pieczęci. To właśnie ta funkcja jest wyróżnikiem pozwalającym na nazwanie pierścienia sygnetem. Potocznie jednak sygnetami nazywane są też męskie pierścienie bez wygrawerowanego znaku właściciela, nazwane są wówczas "sygnetami ślepymi", lub pogardliwie "ślizgawką".

Wikimedia Commons

Uwagi

  1. Słowo „sygnet” może oznaczać także sygnet drukarski, tj. logo drukarni lub wydawcy umieszczane na okładce lub stronach informacyjnych książki[1][2].

Przypisy

  1. Witold Doroszewski (red.): sygnet. Słownik języka polskiego PWN, 1958–1969. [dostęp 2013-09-22].
  2. sygnet. Słownik języka polskiego PWN. [dostęp 2013-09-22].
  3. Starożytni Rzymanie nazywali go digitus annularis - palec pierścienny (W. Kopaliński Słownik mitów i tradycji kultury, Warszawa 2003, s. 909)