Sylwiusz Mikucki

Sylwiusz Mikucki
Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	24 stycznia 1898 ; Kraków
Data i miejsce śmierci	23 lipca 1983 ; Kraków
	Profesor nauk historycznych
	Specjalność: nauki pomocnicze historii
Alma Mater	Uniwersytet Jagielloński
Doktorat	1928
Habilitacja	1936
Profesura	1957
Uczelnia	Uniwersytet Jagielloński
	Dyrektor
Instytucja	Instytut Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego
Okres spraw.	1960–1967
Poprzednik	Jan Dąbrowski
	Odznaczenia

Sylwiusz Maria Sylwester Korwin-Mikucki (ur. 24 stycznia 1898 w Krakowie, zm. 23 lipca 1983 tamże)^[1] – polski historyk, doktor filozofii, badacz nauk pomocniczych historii.

Życiorys

Urodził się w rodzinie ziemianina Juliana Mikuckiego h. Ślepowron i Eugenii z domu Joss^[1]^[2]. Ukończył w 1916 gimnazjum klasyczne w Bochni. Studiował nauki prawne i historyczne w Uniwersytecie Jagiellońskim. Jako ochotnik brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej z której powrócił w stopniu kaprala artylerii. Następnie przez 5 lat pracował w państwowym gimnazjum w Tarnowskich Górach. Doktorat obronił w 1928 na podstawie pracy Barwa w heraldyce średniowiecznej napisanej pod kierunkiem Władysława Semkowicza, habilitację uzyskał w 1936 za rozprawę Badania autentyczności dokumentu w praktyce kancelarii monarszej i sądów polskich w wiekach średnich. Wykładał heraldykę, paleografię polską i ruską, dyplomatykę i archiwistykę. Dyrektor kancelarii PAU. 6 listopada 1939 aresztowany w wyniku Sonderaktion Krakau. Więziony w obozie Sachsenhausen do lutego 1940 roku.

Uwolniony powrócił do Krakowa gdzie działał początkowo w Krakowskim Komitecie Pomocy, a następnie pracował w Krakowskim Banku Emisyjnym w latach 1942–1944 uczestnicząc w tajnym nauczaniu^[3]. W 1946 został docentem etatowym UJ, jeszcze w tym samym roku profesorem tytularnym, w 1948 profesorem nadzwyczajnym. Wraz z przejściem na emeryturę w 1947 Władysława Semkowicza, otrzymał po nim, w drodze ogólnopolskiej ankiety, Katedrę Nauk Pomocniczych Historii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W tym samym roku został wybrany na członka korespondenta Polskiej Akademii Umiejętności. Następnie pełnił funkcję kierownika Katedry Archiwistyki i Nauk Pomocniczych Historii do 1968 roku. Tytuł profesora zwyczajnego uzyskał w 1957 roku. Mianowany w 1960 roku dyrektorem Instytutu Historycznego, pełnił tę funkcję nieprzerwanie przez siedem lat. Równolegle pracował od 1961 jako dziekan Wydziału Filozoficzno-Historycznego i w 1965 prorektor UJ. Udzielał się również w Bibliotece PAN w Krakowie.

W latach 1956–1960 pracował dla Działu Gromadzenia i Uzupełniania, a przez dwa kolejne lata dala Działu Zbiorów Specjalnych. Na zasłużoną emeryturę przeszedł w 1968 roku^[4]^[5].

Do jego najwybitniejszych uczniów należeli profesorowie: Jerzy Wyrozumski, Zbigniew Perzanowski^[6] oraz Antoni Barciak.

Od 14 listopada 1925 był mężem Ireny z domu Rydel (1902–1984)^[1].

Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera T-płn-miejsce po lewej Sikorskich)^[7].

Wybrane publikacje

Herb Pomorza polskiego świetle źródeł, (1928)
Barwa w heraldyce średniowiecznej. Herby rycerstwa zachodniego i polskiego, (1929).
Badania autentyczności dokumentu w praktyce monarszej i sadów polskich w wiekach średnich, (1933).
Studia nad najstarszą dyplomatyką ruską, (1952).
(współautor) Sfragistyka, (1960)^[8].

Ordery i odznaczenia

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”
Medal im. Mikołaja Kopernika PAN
Złota Odznaka „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa” (27 października 1969)^[9]

Źródło:^[1].

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d Maria JadwigaM.J. Minakowska Maria JadwigaM.J., Sylwiusz Maria Sylwester Korwin-Mikucki h. Ślepowron [online], www.sejm-wielki.pl [dostęp 2025-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-19] .
↑ StanisławS. Łoza StanisławS. (red.), Czy wiesz kto to jest? (1938) + Uzupełnienia i sprostowania (1939), Warszawa : Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938 [dostęp 2025-07-21] .
↑ Krótki biogram na stronie Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939–1956.
↑ Jerzy Wyrozumski: Mikucki Sylwiusz [w:] Słownik historyków polskich, red. M. Prosińska-Jackl, Warszawa 1994, s. 352
↑ Zbigniew Perzanowski: Sylwiusz Mikucki (24 I 1898 – 23 VII 1983), „Studia Historyczne” 27 (1984), z. 3, s. 555–557.
↑ Zbigniew Perzanowski: Sylwiusz Mikucki (24 I 1898 – 23 VII 1983), „Archeion” 79 (1985), s. 374–376.
↑ Jan WiktorJ.W. Tkaczyński Jan WiktorJ.W. (red.), Pro Memoria III. Profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego spoczywający na cmentarzach Krakowa 1803–2017, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2018, s. 190, ISBN 978-83-233-4527-5 .
↑ Jerzy Wyrozumski, Sylwiusz Mikucki 24 I 1898 – 23 XII 1983, „Studia Źródłoznawcze” 29 (1985), s. 245–246.
↑ Uchwała Nr 360 Prezydium Rady Narodowej m. Krakowa z dnia 27 października 1969 r. w sprawie nadania odznaki „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa” [dostęp 2025-07-21].

[:0-1] Maria JadwigaM.J. Minakowska Maria JadwigaM.J., Sylwiusz Maria Sylwester Korwin-Mikucki h. Ślepowron [online], www.sejm-wielki.pl [dostęp 2025-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-19] .

[2] StanisławS. Łoza StanisławS. (red.), Czy wiesz kto to jest? (1938) + Uzupełnienia i sprostowania (1939), Warszawa : Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938 [dostęp 2025-07-21] .

[3] Krótki biogram na stronie Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939–1956.

[4] Jerzy Wyrozumski: Mikucki Sylwiusz [w:] Słownik historyków polskich, red. M. Prosińska-Jackl, Warszawa 1994, s. 352

[5] Zbigniew Perzanowski: Sylwiusz Mikucki (24 I 1898 – 23 VII 1983), „Studia Historyczne” 27 (1984), z. 3, s. 555–557.

[6] Zbigniew Perzanowski: Sylwiusz Mikucki (24 I 1898 – 23 VII 1983), „Archeion” 79 (1985), s. 374–376.

[7] Jan WiktorJ.W. Tkaczyński Jan WiktorJ.W. (red.), Pro Memoria III. Profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego spoczywający na cmentarzach Krakowa 1803–2017, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2018, s. 190, ISBN 978-83-233-4527-5 .

[8] Jerzy Wyrozumski, Sylwiusz Mikucki 24 I 1898 – 23 XII 1983, „Studia Źródłoznawcze” 29 (1985), s. 245–246.

[9] Uchwała Nr 360 Prezydium Rady Narodowej m. Krakowa z dnia 27 października 1969 r. w sprawie nadania odznaki „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa” [dostęp 2025-07-21].

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]