Sylwoterapia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sylwoterapia, drzewolecznictwo – metoda pseudoterapeutyczna, według której pobudzanie przebywanie w obecności drzew i krzewów pobudza organizmu do samoleczenia w przypadku osób chorych. Przypisywanie drzewom lub krzewom działania leczniczego nie ma potwierdzenia w badaniach[1]. Sylwioterapia zalicza się do metod naturoterapeutycznych wraz z hortiterapią, terapią naturalną wg Kneippa czy terapią oceaniczną (przebywanie na pokładzie statków lub nad brzegiem mórz/oceanów).

Badania wykazują, że metody naturoterapeutyczne nie mają działania leczniczego w przypadku chorób człowieka (z wyjątkiem terapii osób z fobiami prostymi, np. szum lasu lub fal morskich może być wykorzystywany w terapii fonofobii), jednak przebywanie w lesie (nad brzegiem morza lub np. w górach) może mieć korzyści w kontekście przeciwdziałania chorobom cywilizacyjnym[2]. Mechanizm działania prozdrowotnego polega zarówno na mniejszym narażeniu na czynniki chorobotwórcze takie jak smog, obecność ozonu, hałas stres, jak i na czynnika pozytywnych takich jak większe natlenienie, większa wilgotność powietrza (analogicznie w terapii oceanicznej). Elementem istotnym są również czynniki redukujące objawy stresu takie jak oddziaływania estetyczne, szum drzew czy obecność w powietrzu lotnych związków aromatycznych[3].

Sylwoterapia, podobnie jak hortiterapia oraz zooterapia, wykorzystywana jest także do rewalidacji dzieci upośledzonych umysłowo.

Mimo braku podstaw naukowych, pseudoterapeuci zalecają, by do leczenia różnych schorzeń, np reumatycznych wykonywać dotykanie, głaskanie, przytulanie się odkrytymi częściami ciała np. czołem, dłońmi, bosymi stopami i plecami[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Hiroharu Kamioka i inni, A systematic review of randomized controlled trials on curative and health enhancement effects of forest therapy, „Psychology Research and Behavior Management”, 5, 2012, s. 85, DOI10.2147/prbm.s32402, ISSN 1179-1578, PMID22888281, PMCIDPMC3414249 [dostęp 2018-10-15] (ang.).
  2. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Byeongsang Oh i inni, Health and well-being benefits of spending time in forests: systematic review, „Environmental Health and Preventive Medicine”, 22 (1), 2017, DOI10.1186/s12199-017-0677-9, ISSN 1342-078X, PMID29165173, PMCIDPMC5664422 [dostęp 2018-10-15] (ang.).
  3. Kostuch R., Drzewa i krzewy wpływające na ludzkie zdrowie, w: Środowisko a zdrowie, materiały pokonferencyjne, II Ogólnopolska Sesja Popularnonaukowa http://www.srodowiskoazdrowie.pl/wpr/Aktualnosci/Czestochowa/Referaty/Kostuch.pdf. Dostęp 16.08.2016 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wieczór S. K. 2006. Sylwoterapia jako wartość dodana w agroturystyce. W: Majewski J., Graja S. red. Terapie w agroturystyce. MTP i AR w Poznaniu. Poznań.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.