Sylwoterapia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sylwoterapia, drzewolecznictwo – pobudzanie organizmu do samoleczenia poprzez przebywanie w obecności drzew i krzewów. Oddziaływanie drzew i krzewów na ludzkie zdrowie jest bardzo różne i wielopłaszczyznowe. Przejawia się ono przez natlenianie dolnych warstw atmosfery, zwiększanie wilgotności powietrza, wydzielanie bakteriobójczych fitoncydów, lotnych związków eterycznych i aromatycznych, ujemną jonizację powietrza, oddziaływania estetyczne, dostarczanie cienia, owoców oraz rozmaitych surowców farmakologicznych [1].

Samo przebywanie pośród swobodnie rosnących drzew poprawia samopoczucie człowieka. Dotykanie, głaskanie, przytulanie się ułatwia powrót do równowagi z naturą, czyli do równowagi z całym naszym organizmem. Aby sylwoterapia była w pełni wykorzystana, sam spacer po lesie nie wystarczy. Należy wybrać odpowiednie gatunki drzew, dotykać je odkrytymi częściami ciała – najlepiej czołem, dłońmi, bosymi stopami i plecami[potrzebny przypis].

Sylwoterapia wykorzystywana jest także do rewalidacji dzieci upośledzonych umysłowo.

Przypisy

  1. Kostuch R., Drzewa i krzewy wpływające na ludzkie zdrowie, w: Środowisko a zdrowie, materiały pokonferencyjne, II Ogólnopolska Sesja Popularnonaukowa http://www.srodowiskoazdrowie.pl/wpr/Aktualnosci/Czestochowa/Referaty/Kostuch.pdf. Dostęp 16.08.2016 r.

Bibliografia[edytuj]

  • Wieczór S. K. 2006. Sylwoterapia jako wartość dodana w agroturystyce. W: Majewski J., Graja S. red. Terapie w agroturystyce. MTP i AR w Poznaniu. Poznań.

Zobacz też[edytuj]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.