Chomikomyszka ogoniasta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Szczuroskocznik ogoniasty)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chomikomyszka ogoniasta
Chaetodipus formosus[1]
Merriam, 1889
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd bobrokształtne
Rodzina karłomyszowate
Rodzaj chomikomyszka
Gatunek chomikomyszka ogoniasta
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Chomikomyszka ogoniasta[3] (Chaetodipus formosus) – gatunek ssaka z rodziny karłomyszowatych występujący w zachodnich Stanach Zjednoczonych.

Biotop[edytuj | edytuj kod]

Występuje zazwyczaj na pustynnych, skalistych terenach, wśród krzewów. Spotykany na wysokościach od -85 do 1970 m n.p.m.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała od 7,5 do 10 cm, masa od 10,5 do 17 g. Futro szare, z białym brzuchem. Ogon mierzy 8 - 11 cm, na końcu znajduje się kępka dłuższej sierści.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Prowadzą nocny tryb życia, mieszkają w wykopanych przez siebie norach. Agresywnie bronią półhektarowego terytorium. Żywią się głównie ziarnem, ale także owocami, liśćmi i bezkręgowcami. Wodę pobierają z pożywienia. Potrafią przenosić pokarm w workach policzkowych.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Chomikomyszki ogoniaste rozmnażają się zazwyczaj raz w roku, choć jeśli warunki są sprzyjające mogą mieć także drugi miot. Okres godowy trwa od kwietnia do czerwca. Samica po miesiącu ciąży rodzi 2-7 młodych (zazwyczaj 6). Młode osiągają dojrzałość płciową po 10-12 miesiącach. Najstarszy znany osobnik dożył 5 lat.

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Na chomikomyszki ogoniaste polują sowy, węże i drapieżne ssaki, np. lis płowy. Są także nosicielami trzech gatunków pcheł, trzech gatunków kleszczy i 10 gatunków roztoczy.

Przypisy

  1. Chaetodipus formosus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Chaetodipus formosus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. 3,0 3,1 Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Chaetodipus formosus (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 23 maja 2010].