Szkoła chicagowska (architektura)
Wygląd

Szkoła chicagowska – w architekturze określenie wczesnomodernistycznych trendów w twórczości architektów działających w Chicago pod koniec XIX i na początku XX w.[1].
Wznoszone przez szkołę chicagowską budynki posiadały kubiczną bryłę z płaskim dachem, stalową strukturę, widoczną w podziale elewacji oraz obszerne przeszklenia. Elewacja pokryta była najczęściej fabrycznie produkowaną terakotą, lecz obfitowały w ornamenty, zwłaszcza w postaci wici roślinnych[potrzebny przypis].
Budynki w Chicago
[edytuj | edytuj kod]| Zdjęcie | Nazwa | Rok budowy |
|---|---|---|
| Pierwszy budynek Leiter | 1879 | |
| Montauk Building | 1882–1883 | |
| Rookery Building | 1886 | |
| Auditorium Building | 1889 | |
| Drugi budynek Leiter | 1891 | |
| Ludington Building | 1891-1892 | |
| Monadnock Building | 1891–1893 | |
| Reliance Building | 1890-1895 | |
| Marquette Building | 1895 | |
| Fisher Building | 1895-1896 | |
| Gage Group Buildings | 1898 | |
| Sullivan Center | 1899 | |
| Heyworth Building | 1904 | |
| Chicago Building | 1904–1905 | |
| Brooks Building | 1910 | |
| Transportation Building w Chicago (Heisen Building) | 1910-1911 |
Budynki poza Chicago
[edytuj | edytuj kod]Wybrani przedstawiciele szkoły chicagowskiej
[edytuj | edytuj kod]Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ chicagowska szkoła w architekturze, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-01-21].
