Przejdź do zawartości

Tadeusz Broś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tadeusz Broś
Data i miejsce urodzenia

28 października 1949
Wałbrzych

Data i miejsce śmierci

27 października 2011
Marki

Zawód

dziennikarz telewizyjny, aktor, reżyser

Lata aktywności

1971–2005

Odznaczenia
Order Uśmiechu

Tadeusz Mieczysław[1] Broś (ur. 28 października 1949 w Wałbrzychu, zm. 27 października 2011 w Markach[1])[2] – polski dziennikarz telewizyjny, aktor, reżyser i prezenter.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Syn Mieczysława i Marii Wandy[1]. Podjął studia na PWST w Krakowie, lecz ich nie ukończył. Na pierwszym roku studiów zagrał w filmie pt. Jeszcze słychać śpiew i rżenie koni.... Grał w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Grudziądzu. W latach 1972–1973 występował w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu. Przystąpił do aktorskiego egzaminu eksternistycznego w Ministerstwie Kultury i Sztuki, który zdał ze specjalizacją estradową. Był członkiem Zespołu Reprezentacyjnego Warszawskiego Okręgu Wojskowego Desant. Występował na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu. Wyreżyserował widowisko dla dzieci pt. Żołnierskie Przygody Tomaszka Pogody. Poprowadził wybory Miss Polonia i koncert festiwalowy w Opolu.

W TVP prowadził program Teleferie. Przez dwa lata występował w programie Sobótka. Prowadził program o kulisach teatru pt. Klub bez kurtyny. Od 1980 do początku lat 90. XX wieku był, z przerwami, głównym prowadzącym programu Teleranek.

W 1990 zapisał się na zaoczne studia na Wydział Realizacji Telewizyjnej w PWSFTViT w Łodzi i skończył je, otrzymując dyplom i uprawnienia do reżyserowania w telewizji. Następnie zajmował się reżyserią koncertów i festiwali, głównie dziecięcych i młodzieżowych, był także dyrektorem Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki Dzieci i Młodzieży Specjalnej Troski w Ciechocinku.

Wraz z grupą Papa Dance zaśpiewał popularną piosenkę Teleranka pt. „Na dzień dobry jestem dobry”. Wystąpił w koncercie na warszawskim Stadionie Dziesięciolecia w widowisku dla dzieci pt. Smurfy Dzieciom. Występował w Teatrze Syrena, gdzie był także asystentem literackim. Potem był redaktorem naczelnym Roweru Błażeja w TVP.

W 2000 zakończył pracę w Telewizji Polskiej. W 2005 na zlecenie TVP zrealizował dokument Centralny, czyli królowie życia poruszający problematykę młodzieży pochodzącej z patologicznych rodzin[3]. Od czerwca 2008 pracował jako taksówkarz[4], później też wykonywał zawód telemarketera. Był pierwszym, który zgłosił wniosek o upadłość konsumencką. Jego zarobki nie pokrywały nawet odsetek od olbrzymiego długu[5].

Zmagał się z chorobą alkoholową[6]. Zmarł dzień przed swoimi 62. urodzinami, 27 października 2011[7] w Markach k. Warszawy[1]. Został pochowany 31 października 2011 na cmentarzu w podkrakowskiej Korzkwi[8].

W 2013, nakładem wydawnictwa Replika, ukazała się książka (wywiad rzeka z Tadeuszem Brosiem) Anity Czupryn i Pawła Brzozowskiego pt. Tadeusz Broś Sorry Batory, czyli Przypadki Pana Teleranka (ISBN 978-83-7674-241-0).

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

W 1988 został Kawalerem Orderu Uśmiechu, otrzymując legitymację z numerem 340.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 Rejestr spadkowy [online].
  2. Tadeusz Broś nie żyje [online], Onet.pl, 30 października 2011 [dostęp 2011-10-31] [zarchiwizowane z adresu 2011-11-01].
  3. filmpolski.pl
  4. Legenda Teleranka pierwszym bankrutem RP [online], TVN24.pl, 31 marca 2009 [zarchiwizowane z adresu 2009-04-03].
  5. Aldona Minorczyk-Cichy, Upadłych konsumentów najwięcej jest na Śląsku [online], Onet.pl, 8 kwietnia 2011 [dostęp 2011-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2011-04-10].
  6. „Alkoholik to nie menel”. Broś do Hołowni [online], Newsweek.pl, 20 kwietnia 2011 [dostęp 2011-04-20] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-06].
  7. Zmarł Tadeusz Broś, legendarny prezenter „Teleranka”. wirtualnemedia.pl. [dostęp 2011-11-02].
  8. Pogrzeb pana z „Teleranka” [online], Dziennik.pl, 1 listopada 2011 [dostęp 2021-12-03].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]