Tadeusz Kossak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Kossak
Ilustracja
Portret konny, Juliusz Kossak, 1886
major kawalerii major kawalerii
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1857
Paryż
Data i miejsce śmierci 3 lipca 1935
Górki Wielkie
Przebieg służby
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki I Korpus Polski w Rosji
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Wojna domowa w Rosji
Wojna polsko-bolszewicka
Zdjęcie nagrobka Tadeusza Kossaka

Tadeusz Kossak (ur. 1 stycznia 1857 w Paryżu, zm. 3 lipca 1935 w Górkach Wielkich) – polski działacz społeczny, major kawalerii Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Tadeusz Kossak urodził się w noc sylwestrową z 1856 na 1857 rok, w rodzinie Juliusza i Antoniny z Sobolewskich. Był bratem Wojciecha i ojcem Zofii Kossak-Szczuckiej. W 1907 roku został aresztowany za przekonania i działalność polityczną przeciwko Imperium Rosyjskiemu.

Podczas I wojny światowej, w 1917 roku, służył w I Korpusie Polskim w Rosji. Zweryfikowany w stopniu majora rezerwy kawalerii. W 1922 roku jego oddziałem macierzystym był 2 Pułk Strzelców Konnych w Hrubieszowie[1].

W 1922 wraz z żoną Anną z Kisielnickich herbu Topór przeprowadził się z Kresów Wschodnich do Górek Wielkich na Śląsku Cieszyńskim. W zakupionym dworze gościli u Kossaków: Jan Parandowski, Maria Dąbrowska, Jan Sztaudynger, Melchior Wańkowicz, Wojciech Kossak, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Magdalena Samozwaniec, Jadwiga Witkiewiczowa z mężem Stanisławem Ignacym Witkiewiczem[2]. Tadeusz Kossak w 1925 wydał Wspomnienia wojenne (1918-1920) z wojny polsko-bolszewickiej[3], zaś w 1927 Jak to było w armii austriackiej. Zmarł 3 lipca 1935 w Górkach Wielkich, pochowany na cmentarzu ewangelicko-katolickim w Górkach Wielkich[4][5][6].

Przypisy

  1. Alfabetyczny spis oficerów rezerwy, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1 maja 1922, s. 134.
  2. Historia dworu Kossaków. www.zofiakossak.pl. [dostęp 2014-02-03].
  3. Tadeusz Kossak: Wspomnienia wojenne (1918-1920). Kraków: Krakowska Spółka Wydawnicza, 1925.
  4. Janusz M. Kotowski: Kalendarium z 7-ką w życiorysach Niepospolitego Rodu Kossaków. poryte.4lomza.pl. [dostęp 2014-02-03].
  5. Tadeusz Kossak h. Kos (pol.). www.sejm-wielki.pl. [dostęp 2017-12-26].
  6. Mariusz Krawczyk: Kossak Tadeusz – major Wojska Polskiego i Anna z Kisielnickich (pol.). genealogia.okiem.pl, 2016-08-05. [dostęp 2017-12-26].