Tadeusz Michał Powidzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Powidzki
Data urodzenia

27 września 1880

Data śmierci

23 kwietnia 1960

Miejsce spoczynku

Cmentarz Junikowo w Poznaniu

Zawód, zajęcie

dziennikarz

Odznaczenia
Oficer Orderu Korony Jugosłowiańskiej
Tadeusz Powidzki (w środku) w mundurze Towarzystwa "Sokół"

Tadeusz Michał Powidzki, także Tadeusz Michał Sternberg- Powidzki[1] (ur. 27 września 1880 w Brodnicy, zm. 23 kwietnia 1960 w Poznaniu) – dziennikarz, działacz niepodległościowy, społeczny oraz narodowej demokracji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Leona i Eufrozyny z Drzażdzyńskich. Uczeń Królewskiego Gimnazjum w Gnieźnie tam wstąpił do propagującej polskość, tajnej organizacji samokształceniowej Towarzystwa Tomasza Zana, był jej skarbnikiem, a następnie prezesem. W 1903 w klasie maturalnej za przynależność do T.T.Z, decyzją pruskiego sądu, w wyniku procesu gnieźnieńskich gimnazjalistów, został wydalony ze szkoły oraz skazany na 6 tygodni więzienia[2]. Podjął pracę w gazecie Lech. Gazeta Gnieźnieńska[3]. Następnie studiował na politechnice w Darmstadt. Od 1908 mieszkał w Poznaniu. Pracował w „Orędowniku Wielkopolskim”, Kurierze Poznańskim. Był członkiem Ligi Narodowej[4]. Działał w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół” w Poznaniu i Gnieźnie.10 Kwietnia 1921 został prezesem wielkopolskiego „Sokoła”. W latach 30 pełnił funkcję prezesa Porozumienia Prasowego Polsko- Jugosłowiańskiego za co Król Jugosławii Aleksander I Karadziordziewić odznaczył go w grudniu 1933 orderem Krzyżem Oficerskim Orderu Korony Jugosłowiańskiej[5][6]. Był działaczem Stronnictwa Narodowego. Podczas okupacji wysiedlony do Ostrowca Świętokrzyskigo, tam prowadził tajne nauczanie. Po wojnie uczył w szkole budowlanej, pracował w „ Kurierze Wielkopolskim” oraz do 1957, był pracownikiem Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu.

Jest autorem „Sokół wielkopolski w dążeniu do niepodległości” zbioru pieśni patriotycznych pt „Poznański śpiewnik polski”. Przetłumaczył pracę duńskiego autora Carstena Haucha pt. „Rodzina polska” oraz książkę norweskiego pisarza E. Bolstada „Spekulant”. Był członkiem akademickiej korporacji „Demetria”[7]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polski Słownik Biograficzny
  2. Wspomnienia absolwentów / 1978 – T. Powidzki. Stowarzyszenie Absolwentów I LO. [dostęp 2014-04-23]
  3. Dawid Jung, Informacje lokalne – Zapomniane tuzy gnieźnieńskiego dziennikarstwa [dostęp 2017-04-05] (pol.).
  4. Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 581.
  5. Obchody święta narodowego Jugosławii w Poznaniu. Narodowe Archiwum Cyfrowe. [dostęp 2014-04-27]
  6. Święto Jugosławiańskie w Poznaniu s.2. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa. [dostęp 2014-04-27]
  7. K!Demetria. Archiwum Korporacyjne. [dostęp 2014-04-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa Encykopedia Gniezna i Ziemi Gnieźnieńskiej wyd Towarzystwo Miłośników Gniezna Gniezno 2011 ISBN 978-83-932928-0-6