Tanit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tanit
bogini płodności, księżyca, wojny i śniegu
Ilustracja
Występowanie religia fenicka
Atrybuty gołąb, owoc granatu, ryba, palma
Szczególne miejsce kultu Kartagina
Odpowiednik Dea Caelestis (rzymski)
Rodzina
Mąż Baal Hammon

Tanitfenicka bogini płodności, księżyca i wody, czczona przede wszystkim w Kartaginie jako opiekunka miasta.

Odpowiednik fenickej Asztarte. Mityczna małżonka Baal Hammona, boga nieba i wegetacji. Jej symbole – gołąb, owoc granatu, ryba, palma, umieszczano na stelach i ołtarzach kamiennych. Do Tanit odnoszą się również wyobrażenia odwróconego w dół księżyca połączonego z dyskiem słonecznym; otwartej dłoni; znak Tanit – wizerunek betyla, i przepołowionego dysku słonecznego (podobnego do egipskiego znaku anch). Była najpopularniejszą boginią Kartaginy.

W starożytnym Rzymie Tanit nazywana była Dea Caelestis i zaliczana do bóstw „obcych” (peregrina sacra)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Kowalski: Państwo i religia rzymska wobec „obcych” kultów i rytuałów w okresie republiki [w:] Grecy, Rzymianie i ich sąsiedzi (pod red. K. Nawotki i M. Pawlak), Wrocław 2007, s. 4.