Tarnobrzeska Dolina Wisły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tarnobrzeska Dolina Wisły
kod: PLH180049
Ilustracja
Wisła, Sandomierz
specjalny obszar ochrony siedlisk
Państwo

 Polska

Mezoregion

Nizina Nadwiślańska

Data utworzenia

2011[1]

Powierzchnia

4059,69 ha

Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Tarnobrzeska Dolina Wisły”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Tarnobrzeska Dolina Wisły”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Tarnobrzeska Dolina Wisły”
Ziemia50°33′00″N 21°37′36″E/50,550000 21,626667

Tarnobrzeska Dolina Wisły (PLH180049) – specjalny obszar ochrony siedlisk sieci Natura 2000 obejmujący 45-kilometrowy odcinek doliny Wisły od ujścia Wisłoki w Gawłuszowicach do Sandomierza. Tak ujęty obszar zajmuje powierzchnię 4059,69 ha na terenie województw świętokrzyskiego (powiat staszowski i sandomierski) i podkarpackiego (powiat mielecki, tarnobrzeski i miasto Tarnobrzeg)[1].

W obszarze występuje siedem typów siedlisk z załącznika I dyrektywy siedliskowej:

Wśród zwierząt z załącznika II występują:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Obszar Natura 2000 Tarnobrzeska Dolina Wisły. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-02-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majkut A. 2012. Tarnobrzeska Dolina Wisły. pp. 296-299. W: Rogała D., Marcela A. (red.). Obszary Natura 2000 na Podkarpaciu. Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Rzeszowie, Rzeszów 2012. ISBN 978-83-934061-1-1