Tecno PA123
![]() | |||
Kategoria | |||
---|---|---|---|
Konstruktor | |||
Projektant | |||
Dane techniczne | |||
Nadwozie | |||
Zawieszenie przednie |
podwójne wahacze, sprężyny śrubowe nad amortyzatorami, stabilizator poprzeczny | ||
Zawieszenie tylne |
wahacze, drążek skrętny, sprężyny śrubowe nad amortyzatorami, stabilizator poprzeczny | ||
Silnik | |||
Skrzynia biegów | |||
Opony | |||
Historia | |||
Debiut | |||
Kierowcy | |||
Używany | |||
Wyścigi |
10 | ||
Wygrane |
0 | ||
Pole position |
0 | ||
Najszybsze okrążenie |
0 | ||
|
Tecno PA123 – samochód Formuły 1 zaprojektowany przez Gianfranco i Luciano Pederzanich, uczestniczący w Mistrzostwach Świata Formuły 1 w latach 1972–1973. Model był napędzany jednostkami Tecno. Samochód okazał się nieudanym projektem, a jego najlepszym rezultatem było szóste miejsce Chrisa Amona w Grand Prix Belgii 1973.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Założona w 1962 roku przez Gianfranco i Luciano Pederzanich firma Tecno pod koniec lat 60. stała się czołowym konstruktorem Formuły 2, a jej kierowcami byli m.in. François Cevert i Clay Regazzoni. Po zdobyciu przez Regazzoniego mistrzostwa Formuły 2 w 1970 roku Tecno postanowiło zadebiutować w Formule 1. W przeciwieństwie do większości konkurentów postanowiono nie korzystać ze sprawdzonego, konkurencyjnego silnika Cosworth DFV, a stworzyć własną jednostkę. Idąc za trendami wyznaczonymi przez Ferrari i Alfę Romeo, Tecno zdecydowało się zbudować silnik w układzie V12. Został on ukończony w połowie 1971 roku, a odbyte latem testy wykazały jego moc na poziomie 460 KM przy 11 000 obr./min. Silnik i skrzynia biegów były przymocowane bezpośrednio do podwozia, stając się elementem nośnym[1].
Plany zakładały debiut PA123 pod koniec sezonu 1971[1]. Nie zostały one zrealizowane, a zespół ze wsparciem Martini zadebiutował egzemplarzem PA123/1 w Grand Prix Belgii 1972[2]. W tym czasie zbudowano wersję PA123/2, którą Nanni Galli zajął trzecie miejsce w nieoficjalnym Grand Prix Republiki Włoskiej[3]. Ten egzemplarz okazał się szybszy od PA123/1, a Galli w Grand Prix Wielkiej Brytanii zakwalifikował się na osiemnastym miejscu. W dalszej części sezonu Galli i Derek Bell dzielili się tym samochodem, ale nie zdołali ukończyć żadnego wyścigu[1]. Kierowcy używali również nowego samochodu PA123/5, którym także ani razu nie dojechali do mety[4].
W 1973 roku nowym kierowcą Tecno został skonfliktowany z Marchem Chris Amon. W celu opracowania nowego samochodu Luciano Pederzani skontaktował się z Allanem McCallem, który we współpracy z Eddiem Wiessem w ciągu miesiąca zaprojektował i zbudował nowy samochód, oznaczony jako PA123/6. Główną zmianą w porównaniu do PA123 sprzed roku było zastąpienie ramy rurowej monokokiem. Tymczasem z inicjatywy Martini i Chrisa Amona Gordon Fowell i Alan Philips z firmy Goral otrzymali zlecenie zaprojektowania odrębnego samochodu, E731. Jako że prace nad tą wersją przedłużały się, McCall namówił Amona do przetestowania PA123/6. Amon zgodził się i wystartował nim w mistrzostwach, zajmując szóste miejsce w Grand Prix Belgii. W Grand Prix Monako Amon zakwalifikował się na dwunastym miejscu, ale odpadł z wyścigu, jadąc na siódmej pozycji. W następnych dwóch eliminacjach Tecno nie brało udziału w oczekiwaniu na model E731. W Grand Prix Wielkiej Brytanii Amon miał możliwość wyboru samochodu między PA123 i E731, decydując się na pierwszy model. Kierowca nie ukończył tego ani następnego wyścigu. Po Grand Prix Austrii, w którym zespół w treningach nie dysponował zapasowym silnikiem, Amon opuścił go, a Tecno wycofało się z Formuły 1[5].
Wyniki
[edytuj | edytuj kod]Legenda oznaczeń w tabelach wyników Wyświetl szablon na nowej stronie | |
---|---|
Oznaczenie | Wyjaśnienie |
Złoty | Zwycięzca lub mistrzostwo |
Srebrny | 2. miejsce lub wicemistrzostwo |
Brązowy | 3. miejsce lub II wicemistrzostwo |
Zielony | Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy zdobył co najmniej jeden punkt na przestrzeni sezonu, poza trzema powyższymi opcjami) |
Niebieski | Ukończył, nie punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy nie zdobył co najmniej jednego punktu na przestrzeni sezonu) |
Czerwony | Nie zakwalifikował się (NZ) |
Nie prekwalifikował się (NPK) | |
Różowy | Nie ukończył (NU) |
Niesklasyfikowany (NS) (w klasyfikacji generalnej, gdy nie został sklasyfikowany w żadnym wyścigu sezonu) | |
Czarny | Zdyskwalifikowany (DK) |
Wykluczony (WYK/EX) | |
Biały | Nie wystartował (NW) |
Kontuzjowany (K/INJ) | |
Wyścig odwołany (OD/C) | |
Bez koloru | Został wycofany (WYC/WD) |
Nie przybył (NP/DNA) | |
Nie brał udziału w treningach (NT/DNP) | |
Nie został zgłoszony (–) | |
Pogrubienie | Start z pole position |
Kursywa | Najszybsze okrążenie wyścigu |
† | Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu. |
* | Sezon w trakcie |
1/2/3 | Punktowana pozycja w sprincie kwalifikacyjnym |
Lista systemów punktacji Formuły 1 |
Mistrzostwa Świata Formuły 1
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Zespół | Silnik | Kierowcy | Wyniki w poszczególnych eliminacjach | Wyniki kierowców |
Wyniki konstruktora | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1972 | ![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Pkt. | Msc. | Pkt. | Msc. | ||||||
Martini Racing Team | Tecno | ![]() |
- | - | - | - | NU | - | NU | - | NS | NU | - | - | 0 | 33 | 0 | NS | ||||
![]() |
- | - | - | - | - | NW | - | NU | - | NZ | NW | NU | 0 | NS | ||||||||
1973 | ![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Pkt. | Msc. | Pkt. | Msc. | |||
Martini Racing | Tecno | ![]() |
- | - | - | - | 6 | NU | - | - | NU | NU | - | NW | - | - | - | 1 | 21 | 1 | 11 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Wouter Melissen , Tecno PA 123 [online], Ultimate Car Page, 6 czerwca 2006 [dostęp 2020-08-20] .
- ↑ Tecno PA123/1 [online], Old Racing Cars [dostęp 2020-08-20] .
- ↑ Tecno PA123/2 [online], Old Racing Cars [dostęp 2020-08-20] .
- ↑ Tecno PA123/5 [online], Old Racing Cars [dostęp 2020-08-20] .
- ↑ Mattijs Diepraam , Felix Muelas , A Ferrari recipe for disaster [online], Forix [dostęp 2020-08-20] .