Formuła 1 Sezon 1971

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sezon 1971 Mistrzostw Świata Formuły 1
Ilustracja
Inauguracja 6 marca
Zakończenie 3 października
Liczba wyścigów 11
Mistrzowie
Kierowcy Jackie Stewart
Konstruktorzy Tyrrell
Poprzedni sezonNastępny sezon

Sezon 1971 Formuły 1 – 22. sezon Formuły 1 organizowanej przez Fédération Internationale de l’Automobile. Rozpoczął się 6 marca 1971, i zakończył 3 października po jedenastu wyścigach.

Podsumowanie sezonu[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Rindta w poprzednim roku Lotus zaliczył słaby sezon z młodymi i niedoświadczonymi kierowcami takimi jak Emerson Fittipaldi. Zespół spędził dużo czasu eksperymentując z turbiną gazową i napędem na cztery koła. Mistrzostwo zdobył Jackie Stewart zasiadający za kierownicą Tyrrella.

Przegląd sezonu[edytuj | edytuj kod]

Runda Wyścig Data Lokacja Zwycięzca Konstruktor
1 Związek Południowej Afryki Grand Prix Południowej Afryki Formuły 1 6 marca Kyalami Stany Zjednoczone Mario Andretti Włochy Ferrari
2 Grand Prix Hiszpanii 18 kwietnia Montjuïc Wielka Brytania Jackie Stewart Wielka Brytania Tyrrell-Ford
3 Monako Grand Prix Monako 23 maja Monaco Wielka Brytania Jackie Stewart Wielka Brytania Tyrrell-Ford
4 Holandia Grand Prix Holandii 20 czerwca Zandvoort Belgia Jacky Ickx Włochy Ferrari
5 Francja Grand Prix Francji 4 lipca Paul Ricard Wielka Brytania Jackie Stewart Wielka Brytania Tyrrell-Ford
6 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii 17 lipca Silverstone Wielka Brytania Jackie Stewart Wielka Brytania Tyrrell-Ford
7 Niemcy Grand Prix Niemiec 1 sierpnia Nürburgring Wielka Brytania Jackie Stewart Wielka Brytania Tyrrell-Ford
8 Austria Grand Prix Austrii 15 sierpnia Österreichring Szwajcaria Jo Siffert Wielka Brytania BRM
9 Włochy Grand Prix Włoch 5 września Monza Wielka Brytania Peter Gethin Wielka Brytania BRM
10 Kanada Grand Prix Kanady 19 września Mosport Park Wielka Brytania Jackie Stewart Wielka Brytania Tyrrell-Ford
11 Stany Zjednoczone Grand Prix Stanów Zjednoczonych 3 października Watkins Glen Francja François Cevert Wielka Brytania Tyrrell-Ford

Końcowa klasyfikacja konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Konstruktor Podwozie Silnik Ogumienie Punkty Zwycięstwa Podium PP
1 Wielka Brytania Tyrrell-Ford 001
002
003
Ford Cosworth DFV 73 7 11 6
2 Wielka Brytania BRM P153
P160
BRM P142 36 2 4 1
3 Włochy Ferrari 312B
312B2
Ferrari 001
Ferrari 001/1
33 2 7 3
4 Wielka Brytania March-Ford 711 Ford Cosworth DFV 33 (34) 5
5 Wielka Brytania Lotus-Ford 72C
72D
Ford Cosworth DFV 21 3
6 Wielka Brytania McLaren-Ford M14A
M19A
Ford Cosworth DFV 10 1
7 Francja Matra MS120
MS120B
Matra MS12 9 1 1
8 Wielka Brytania Surtees-Ford TS7
TS9
TS9A
Ford Cosworth DFV 8
9 Wielka Brytania Brabham-Ford BT33
BT34
Ford Cosworth DFV 5 1
10 Wielka Brytania March-Alfa Romeo 711 Alfa Romeo T33
11 Szwajcaria Bellasi-Ford F1 Ford Cosworth DFV
12 Wielka Brytania Lotus-Pratt & Whitney 56B Pratt & Whitney STN76 (turbine)

Końcowa klasyfikacja kierowców[edytuj | edytuj kod]

Poz Kierowca Związek Południowej Afryki
RPA

ESP
Monako
MON
Holandia
HOL
Francja
FRA
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
GER
Austria
AUT
Włochy
ITA
Kanada
KAN
Stany Zjednoczone
USA
Punktów
1 Wielka Brytania Jackie Stewart 2 1 1 11 1 1 1 NU NU 1 5 62
2 Szwecja Ronnie Peterson 10 NU 2 4 NU 2 5 8 2 2 3 33
3 Francja François Cevert NU 7 NU NU 2 10 2 NU 3 6 1 26
4 Belgia Jacky Ickx 8 2 3 1 NU NU NU NU NU 8 NC 19
5 Szwajcaria Jo Siffert NU NU NU 6 4 9 DYS 1 9 9 2 19
6 Brazylia Emerson Fittipaldi NU NU 5 3 3 NU 2 8 7 NC 16
7 Szwajcaria Clay Regazzoni 3 NU NU 3 NU NU 3 NU NU NU 6 13
8 Stany Zjednoczone Mario Andretti 1 NU NZ NU 4 13 12
9 Wielka Brytania Peter Gethin NU 8 NU NC 9 NU NU 10 1 14 9 9
10 Meksyk Pedro Rodríguez NU 4 9 2 NU 9
11 Nowa Zelandia Chris Amon 5 3 NU NU 5 NU NU 6 10 12 9
12 Szwecja Reine Wisell 4 NC NU DYS 6 NC 8 4 5 NU 9
13 Nowa Zelandia Denny Hulme 6 5 4 12 NU NU NU NU 4 NU 9
14 Australia Tim Schenken 9 10 NU 12 12 6 3 NU NU NU 5
15 Nowa Zelandia Howden Ganley NU 10 NZ 7 10 8 NU NU 5 NU 4 5
16 Stany Zjednoczone Mark Donohue 3 4
17 Francja Henri Pescarolo 11 NU 8 NC NC 4 NU 6 NU NU 4
18 Wielka Brytania Mike Hailwood 4 15 3
19 Wielka Brytania John Surtees NU 11 7 5 8 6 7 NU NU 11 17 3
20 Niemcy Rolf Stommelen 12 NU 6 DYS 11 5 10 7 NU NU 3
21 Wielka Brytania Graham Hill 9 NU NU 10 NU NU 9 5 NU NU 7 2
22 Francja Jean-Pierre Beltoise 6 NU 9 7 7 NU 8 1
23 Wielka Brytania Jackie Oliver NU 9 7 0
24 Wielka Brytania Brian Redman 7 0
25 Holandia Gijs van Lennep 8 0
26 Szwecja Joakim Bonnier NU NZ NU 10 16 0
27 Stany Zjednoczone David Hobbs 10 0
28 Włochy Nanni Galli 11 12 12 NU 16 NU 0
29 Niemcy Helmut Marko NU 11 NU 12 13 0
30 Włochy Andrea de Adamich NU NC NU NU 11 0
31 Wielka Brytania Vic Elford 11 0
32 Francja François Mazet 13 0
33 Kanada John Cannon 14 0
34 Kanada George Eaton 15 0
Alex Soler-Roig NU NU NZ NU NU 0
Wielka Brytania Mike Beuttler NC DYS NC NC NC 0
Stany Zjednoczone Skip Barber NZ NC NU NC 0
Związek Południowej Afryki Dave Charlton NU NU 0
Wielka Brytania Derek Bell NU NU 0
Stany Zjednoczone Pete Lovely NC NC 0
Wielka Brytania Chris Craft NU NU 0
Związek Południowej Afryki Jackie Pretorius NU 0
Australia David Walker NU 0
Francja Max Jean NC 0
Austria Niki Lauda NU 0
Francja Jean-Pierre Jarier NC 0
Szwajcaria Silvio Moser NU 0
Stany Zjednoczone Peter Revson NU 0
Poz Kierowca Związek Południowej Afryki
RPA

ESP
Monako
MON
Holandia
HOL
Francja
FRA
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
GER
Austria
AUT
Włochy
ITA
Kanada
KAN
Stany Zjednoczone
USA
Punktów


NU – nie ukończył
NZ – nie zakwalifikował się
DYS – dyskwalifikacja
NS – nie startował