Nadawca publiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Telewizja publiczna)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siedziba publicznej Telewizji Polskiej

Nadawca publiczny[1] (także potocznie media publiczne) – radio, telewizja i inne media stanowiące własność skarbu państwa. Regulowane w Polsce przez ustawę o radiofonii i telewizji.

Środek masowego przekazu ustawowo zobowiązany do szerzenia tzw. społecznej misji programowej, bowiem generowanie zysków nie jest jej podstawowym zadaniem. Dlatego też ramówki nadawców państwowych zawierają m.in.: programy kulturalne, magazyny przeznaczone dla mniejszości narodowych i etnicznych oraz magazyny religijne. Nie oznacza to braku takiego programu w stacjach komercyjnych - np. w Polsce stacje komercyjne, takie jak Telewizja Śląska, Religia.tv zawierają podobne programy. Z kolei np. Telewizja Polska posiada stacje traktowane jako stricte komercyjne, kodowane mimo „misji programowej”, np. TVP Sport.

W niektórych państwach telewizje państwowe w ogóle nie istnieją[potrzebny przypis], w innych zaś odgrywają dominującą rolę na rynku medialnym (np. brytyjska korporacja BBC). Telewizje publiczne niekoniecznie muszą być stricte państwowe; np. w USA PBS to stacja bez ustawowego abonamentu i w zasadzie pozbawiona bezpośredniej kontroli państwa.

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 roku o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2016 r. poz. 639).