Teresa Rzepa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teresa Nella Rzepa (ur. 1952) – profesor zwyczajny w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej (Wydział Zamiejscowy w Poznaniu, Instytut Psychologii) oraz w Wyższej Szkole Pedagogicznej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Warszawie; doktor habilitowany, psycholog, specjalizująca się w historii myśli psychologicznej, psychobiografistyce, psychologii klinicznej, psychologii zdrowia, psychologii komunikowania się, psychologii organizacji i zarządzania oraz psychologii pracy.

W 1974 r. ukończyła studia psychologiczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1979 r. uzyskała na tymże uniwersytecie (Wydział Nauk Społecznych) stopień doktora psychologii, a w 1990 – doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie psychologii, specjalność psychologia, broniąc rozprawy habilitacyjnej „Psychologia Władysława Witwickiego”. Od 1999 profesor tytularny nauk humanistycznych. W latach 1994-2002 biegły sądowy. Doradca personalny i trener kadry kierowniczej, szczególnie w zakresie komunikowania się i prowadzenia negocjacji.

Ważniejsze publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Psychologia Władysława Witwickiego Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 1991, ​ISBN 83-232-0332-6
  • Słownik psychologów polskich (red.), Instytut Psychologii UAM, Poznań 1992
  • Psychologia w szkole lwowsko-warszawskiej (red.), Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ​ISBN 83-01-12341-9
  • Paradygmaty i pułapki psychologii komunikowania się (red.), Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 2006, ​ISBN 83-7241-513-7
  • Psychologia komunikowania się dla menedżerów, DIFIN, Warszawa 2006, ​ISBN 83-7251-626-X
  • Historia polskiej myśli psychologicznej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009 (z Bartłomiejem Dobroczyńskim)
  • Psychologiczne i medyczne aspekty chorób skóry (współred.), Cornetis, Wrocław 2011

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]