Théophile Gautier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Théophile Gautier
Théophile Gautier
Data i miejsce urodzenia 31 sierpnia 1811 Tarbes
Data i miejsce śmierci 23 października 1872 Neuilly-sur-Seine koło Paryża
Narodowość Francuz
Język francuski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Źródła Théophile Gautier w Wikiźródłach
Wikicytaty Théophile Gautier w Wikicytatach

Théophile Gautier, (pol.) Teofil Gautier (ur. 31 sierpnia 1811 w Tarbes, zm. 23 października 1872 w Neuilly-sur-Seine koło Paryża) – francuski pisarz, poeta, dramaturg, krytyk literacki, teatralny i krytyk sztuki; przedstawiciel francuskiego romantyzmu, prekursor parnasizmu.

Właściwe romantykom upodobanie do cudowności znalazło wyraz w jego opowiadaniach fantastycznych, które zaczął pisać już w latach trzydziestych. Z reguły pozbawione efektów niesamowitości, opowiadania te bliskie bywają zaprawionej humorem grotesce.

Z Gautierem powszechnie łączy się wprowadzenie do literatury znanego sformułowania Victora Cousina sztuka dla sztuki[1][2], pochodzącego z przedmowy do powieści Panna de Maupin (1836).

Pochowany na Cmentarzu Montmartre w Paryżu. Autorem pomnika na grobie Gautiera był polski rzeźbiarz – Cyprian Godebski[3].

Twórczość wybrana[edytuj | edytuj kod]

  • Albertus – poezje (1833)
  • Avatar – powieść (1833, wyd. polskie: Awatar 1921, 1976)
  • Comédie de la mort – poezje (1938)
  • Podróż do Hiszpanii – relacja (1843)
  • Grotesques – eseje (1844)
  • Le roi Candaule – nowela (1845)
  • España – poezje (1845)
  • Émaux et camées – poezje (1852 i późniejsze poszerzenia)
  • Les Jeune-France (1857)
  • Romans mumii (1858; pierwsze wyd. pol. jako Romans pewnej mumii 1911)
  • Kapitan Fracasse (1863) – powieść awanturniczo-historyczna
  • Histoire du romantisme
  • libretto do baletu Giselle Adolphe Adama (wyst. 1841)

Przypisy

  1. Ang. art for art's sake; fr. l'art pour l'art
  2. J. Poradecki, Wstęp do: A. Lange, Rozmyślania, Warszawa 1979, str. 9
  3. Stanisław S. Nicieja, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786-1986, Wydawnictwo Ossolineum 1989, s. 117, ISBN 83-04-03320-8

Liniki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]