Tichon (Radovanović)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tichon
Tihomir Radovanović
biskup zahumsko-hercegowiński
Tichon
Kraj działania  Jugosławia
Data i miejsce urodzenia 8 lipca 1891
Mali Požarevac
Data i miejsce śmierci 8 lutego 1951
Belgrad
biskup zahumsko-hercegowiński
Okres sprawowania 1934-1939
Wyznanie prawosławie
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne do 1932
Diakonat 1913
Prezbiterat do 1932
Chirotonia biskupia 21 listopada 1932
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 listopada 1932
Miejscowość Belgrad
Miejsce Sobór św. Michała Archanioła
Konsekrator Barnaba
Współkonsekratorzy Sawa (Trlajić)

Tichon, imię świeckie Tihomir Radovanović (ur. 8 lipca 1891 w Malim Požarevcu, zm. 8 lutego 1951 w Belgradzie) – serbski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Dimitrija i Darinki Radovanović. Gimnazjum i seminarium duchowne ukończył w Belgradzie. Bezpośrednio po uzyskaniu dyplomu tejże szkoły podjął pracę w charakterze nauczyciela we wsi Drlupi. W 1913 przyjął święcenia diakońskie z rąk metropolity belgradzkiego Dymitra i podjął pracę duszpasterską w cerkwi Zesłania Ducha Świętego (starej cerkwi) w Kragujevcu. W czasie I wojny światowej służył w armii serbskiej jako sanitariusz i dostał się do niewoli austriackiej[1].

Po zakończeniu wojny podjął w Atenach studia teologiczne, które zakończył w 1922 obroną pracy doktorskiej poświęconej ewolucji idei mesjanistycznych. Następnie wrócił do Belgradu i został zatrudniony najpierw w I męskim liceum w tymże mieście, a następnie otrzymał posadę docenta na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Belgradzkiego. Przed 1932 został także sekretarzem Świętego Synodu Serbskiego Kościoła Prawosławnego[1].

21 listopada 1932 został wyświęcony na biskupa sremskiego, wikariusza eparchii belgradzkiej, w soborze św. Michała Archanioła w Belgradzie. Po dwóch latach objął katedrę zahumsko-hercegowińską. Równocześnie z pracą duszpasterską kontynuował badania naukowe nad Starym Testamentem, opublikował szereg prac z tej tematyki[1]. Z powodu choroby w 1939 na własną prośbę odszedł z katedry. Zmarł w 1951 w Belgradzie i został pochowany w sąsiedztwie cerkwi Opieki Matki Bożej w tymże mieście[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d biskup Sawa (Vuković), Srpski jerarsi od devetog do dvatesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996, s.493-494.
Poprzednik
Symeon (Stanković)
Biskup zahumsko-hercegowiński
1932 – 1939
Następca
Mikołaj (Jokanović)