Sawa (Trlajić)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sawa
Svetozar Trlajić
biskup górnokarlovacki
Sawa
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1884
Mol
Data i miejsce śmierci 1941
Welebit
biskup górnokarlovacki
Okres sprawowania 1938–1941
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia górnokarlovacka
Śluby zakonne 1929
Diakonat 1909
Prezbiterat 1909
Sakra biskupia 30 września 1934
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 30 września 1934
Miejscowość Belgrad
Konsekrator Barnaba
Współkonsekratorzy Emilian (Piperković), Jan (Ilić), Tichon (Radovanović), Symeon (Popović)

Sawa, imię świeckie Svetozar Trlajić (ur. 6 lipca 1884 w Molu, zm. w sierpniu 1941) – serbski biskup prawosławny, święty prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył gimnazjum klasyczne, a następnie seminarium duchowne w Karłowicach. Następnie podjął studia na wydziale prawa Uniwersytetu Belgradzkiego. W 1909, jako mężczyzna żonaty, przyjął święcenia diakońskie, a następnie kapłańskie. Przez kolejne osiemnaście lat był proboszczem parafii w Bašaidzie. Od 1927 był sekretarzem Świętego Synodu Serbskiego Kościoła Prawosławnego.

W 1929, po śmierci żony, złożył wieczyste śluby mnisze w monasterze Krušedol. Otrzymał następnie godność archimandryty i do 1934 był przełożonym wspólnoty. 30 września 1934 przyjął chirotonię biskupią i tytuł biskupa sremskiego, wikariusza eparchii belgradzko-karłowickiej. Przez dwa lata kierował radą eparchialną, następnie przez rok był przewodniczącym sądu cerkiewnego przy eparchii. W 1938 mianowany ordynariuszem eparchii górnokarlovackiej.

Po powstaniu Niepodległego Państwa Chorwackiego, w maju 1941, ustasze zmusili biskupa do opuszczenia swojej rezydencji. Następnie żądali od niego wyjazdu do Serbii, jednak hierarcha odmówił, wskazując, że jest legalnie działającym biskupem i nie może opuścić swojej eparchii. 17 czerwca 1941 razem z grupą trzynastu Serbów został uwięziony w Plaškach i poddany torturom. Po miesiącu został przewieziony do Gospicia, gdzie ponownie ustasze wtrącili go do więzienia. Nie został zwolniony mimo interwencji Synodu Serbskiego Kościoła Prawosławnego u władz Niepodległego Państwa Chorwackiego.

W połowie sierpnia 1941 w grupie ok. dwóch tysięcy Serbów został wywieziony z obozu w Gospiciu w góry Welebit, gdzie najprawdopodobniej wszyscy zostali jeszcze w tym samym roku zamordowani. M. Tanner podaje, że biskup Sawa zginął strącony ze skały[1]. Z kolei zdaniem J. Tomasevicha duchowny zmarł jeszcze w obozie Jadovno k. Gospicia[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M. Tanner, Croatia. A Nation Forged in War, 978-0-300-16394-0, Yale University Press, New Haven and London 2010, s.151
  2. Jozo Tomasevich, War and revolution in Yugoslavia, 1941–1945: occupation and collaboration, Stanford, Calif.: Stanford University Press, 2001, s. 398, ISBN 978-0-8047-3615-2, OCLC 45820953.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Maksymilian (Hajdin)
Biskup górnokarlovacki
1938 – 1941
Następca
Nikanor (Iličić)