Tlenek uranu(IV)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tlenek uranu(IV)
Tlenek uranu(IV)
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny UO2
Masa molowa 270,03 g/mol
Wygląd czarny krystaliczny proszek
Identyfikacja
Numer CAS 1344-57-6
PubChem 10916[1]
Podobne związki
Podobne związki PuO2, NpO2
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tlenek uranu(IV) (ditlenek uranu), UO2nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym uran występuje na IV stopniu utlenienia. W normalnych warunkach jest to czarny, radioaktywny, krystaliczny proszek.

Produkcja i właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tlenek uranu(IV) pozyskiwany jest najczęściej w wyniku redukcji tlenku uranu(VI) wodorem:

UO3 + H2UO2 + H2O (w temperaturze 700 °C)

Podczas ogrzewania z tlenem utlenia się do tlenek diuranu(V) uranu(VI):

3UO2 + O2U3O8 (w temperaturze 700 °C)

Tlenek uranu(IV) posiada tę samą strukturę krystaliczną co fluoryt. Podobną budowę mają także tlenek plutonu(IV) i tlenek neptunu(IV). Ponadto wykazuje właściwości nadprzewodzące.

Wzbogacony tlenek uranu(IV) lub jego mieszanina z tlenkiem plutonu(IV) (tzw. MOX, z ang. mixed oxide) stosowane są jako paliwo jądrowe.

W przyrodzie występuje niezwykle rzadko, jako minerał zwany uraninitem.

Do 1960 roku używany był jako barwnik glazury i szkła. Szkło barwione tlenkiem uranu(IV) ma zielonkawy kolor i wykazuje silną fluorescencję w świetle UV.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tlenek uranu(IV) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 90. Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-97. ISBN 9781420090840.
  3. 3,0 3,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, zał. VI, z uwzględnieniem Rozporządzeń ATP: związki uranu, z wyjątkiem związków wymienionych w innym miejscu niniejszego załącznika (pol.) w Wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-03-28].