Tonina mała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tonina mała
Pontoporia blainvillei[1]
(Gervais & d’Orbigny, 1844)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

Cetartiodactyla

Podrząd

Whippomorpha

Infrarząd

walenie

Parvordo

zębowce

Nadrodzina

Inioidea

Rodzina

Pontoporiidae
J.E. Gray, 1870

Rodzaj

Pontoporia
J.E. Gray, 1846

Gatunek

tonina mała

Synonimy
  • Delphinus blainvillei Gervais & d’Orbigny, 1844[1]
  • Stenodelphis blainvillei (Gervais and d’Orbigny, 1844)[1]
  • Pontoporia tenuirostris Malm, 1871[1][2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Tonina mała[4], delfin mały[5], delfin La Platy[5] (Pontoporia blainvillei) – gatunek ssaka z rodziny Pontoporiidae, żyjącego w Ameryce Południowej w dorzeczu La Platy[2]. Jedyny przedstawiciel rodzaju Pontoporia i rodziny Pontoporiidae. Delfin mały ma długi,wąski dziób, który rośnie z upływem lat, trójkątną, zaokrągloną na końcu płetwę grzbietową i odstające, łopatowate płetwy piersiowe. Kolor przeważający to kolor szary, na grzbiecie ciemniejszy niż na stronie brzusznej. Ma ponad 200 zębów, po 51-58 w każdym rowku zębowym. Odżywia się głównie rybami dennymi.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Takson po raz pierwszy opisany naukowo przez P. Gervaisa i A. d’Orbigny’ego w 1844 roku pod nazwą Delphinus blainvillei[6]. Opis ukazał się w czasopiśmie Bulletin de la Société Philomathique de Paris. Jako miejsce typowe autorzy wskazali ujścir Rio de La Plata w pobliżu Montevideo w Urugwaju (fr. „qui a été pris à Montevideo”)[6]. Jedyny przedstawiciel rodzaju tonina[4] (Pontoporia), utworzonego przez J. E. Graya w 1846 roku[7].

Dane[edytuj | edytuj kod]

Długość: samica - 1,75 m, samiec - 1,5 m
Masa ciała: samica - 53 kg, samiec - 43 kg
Pożywienie: głównie zwierzęta dna morskiego takie jak krewetki (gustują w nich przede wszystkim młode); kałamarnice, ośmiornice, ryby i skorupiaki.
Rozród: ciąża trwa ok. 11 miesięcy, noworodek ma 75 cm długości.
Występowanie: gatunek przede wszystkim morski żyjący w płytkich wodach przybrzeżnych.
Rozmieszczenie: wody przybrzeżne wschodnich wybrzeży Ameryki Płd., od półwyspu Valdes w Argentynie do rzeki Doce w Brazylii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Pontoporia blainvillei, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Pontoporia blainvillei. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 17 stycznia 2010]
  3. Pontoporia blainvillei, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 191. ISBN 978-83-88147-15-9.
  5. a b K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 44, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  6. a b P. Gervais, A. d’Orbigny. Met sous les yeux de la Société trois planches représentant des Dauphins observés par ce derniep pendant son voyage dans l'Amérique méridionale. „Bulletin de la Société Philomathique de Paris”. 1844, s. 39, 1844 (fr.). 
  7. J. E. Gray: Mammalia. W: J. Richardson, J. E. Gray: The zoology of the voyage of the H.M.S. Erebus & Terror, under the command of Captain Sir James Clark Ross, during the years 1839 to 1843. Cz. 1: Mammalia, Bird. Londyn: E. W. Janson, 1846, s. 46. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wieloryby, delfiny i morświny wyd. Cibet