Trecento

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Trecento (wł. trecento ’trzysta’) – pojęcie odnoszące się do XIV wieku we włoskiej kulturze. Była to epoka uznawana za protorenesans.

Nazwa pochodzi od włoskiego słowa oznaczającego 300 i oznacza i oznacza tutaj: lata [tysiąc] trzysetne (1300-1399). Użył jej Giorgio Vasari – włoski historiograf, który podzielił dzieje sztuki włoskiej od Cimabuego do Michała Anioła na trzy okresy: trecento, quattrocento, cinquecento.

Trecento reprezentują tacy malarze jak m.in. Simone Martini, Ambrogio Lorenzetti, Duccio di Buoninsegna, Giotto di Bondone (Spotkanie przy złotej bramie – fresk z roku 1305, Maesta ognissantiMadonna Wszystkich Świętych – tempera na desce z roku 1310).

W muzyce wyróżnili się tym czasie:

W XIV stuleciu nastąpił rozwój muzyki świeckiej i jej dominacja nad muzyką religijną. Pojawiły się nowe gatunki muzyczne: