Uchylanie się od opodatkowania
Uchylanie się od opodatkowania (również uchylanie się od zobowiązań podatkowych[1], ang. tax evasion[1]) – naruszenie prawa podatkowego, polegające na odmowie zapłaty należnych podatków lub zaniżeniu deklarowanej podstawy opodatkowania[1].
Uchylanie się od zobowiązań podatkowych jest przestępstwem, a w opinii kościoła katolickiego – również grzechem[1].
Biorąc jednak pod uwagę naturę ludzką, granica między legalnym zarządzaniem zobowiązaniami podatkowymi a uchylaniem się od podatków może łatwo ulec zatarciu[1].
Pokusie uchylania się od podatków łatwo jest ulec z dwóch powodów: po pierwsze, podatnik najczęściej sam oblicza swoją podstawę opodatkowania; a po drugie, świadczenia otrzymywane w zamian za podatki (czyli usługi administracji państwowej) mają zwykle dla podatnika znikomą wartość[1]. Niektórzy – postrzegając rząd jako instytucję o charakterze socjalistycznym lub trwoniącą pieniądze – sami przed sobą racjonalizują w ten sposób zasadność uchylania się od podatków[1].
Uchylanie się od opodatkowania opiera się przede wszystkim na fałszywych deklaracjach podatników co do uzyskanych przychodów czy zysków. W dyskusjach publicznych jest często używane dla dyskredytacji legalnego obchodzenia podatków.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Kodeks karny skarbowy (art. 54)
- obchodzenie podatków
- oszustwo podatkowe
- raj podatkowy
- szara strefa – praca na czarno (nie mylić z: czarny rynek)