Ulica Białobrzeska w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Białobrzeska
Ochota
Długość: 1,8 km
Ulica Białobrzeska w Warszawie.jpg
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Dickensa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Opaczewska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Dunajecka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Bitwy Warszawskiej
Ikona ulica z lewej.svg ul. Przemyska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Siewierska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Rokosowska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Nieborowska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Częstochowska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Lelechowska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Radomska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Kopińska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Węgierska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Barska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Joteyki
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Sękocińska
Ikona ulica koniec T.svg Al. Jerozolimskie
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica  Białobrzeska
ulica Białobrzeska
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica  Białobrzeska
ulica Białobrzeska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica  Białobrzeska
ulica Białobrzeska
Ziemia52°12′51,0″N 20°58′27,3″E/52,214167 20,974250

Ulica Białobrzeska – ulica w Warszawie w dzielnicy Ochota. Nazwa ulicy, nadana w 1928, pochodzi od miejscowości Białobrzegi. Najciekawszym dawnym budynkiem jest kamienica Romana Felińskiego pod numerem 39 (u zbiegu z ul. Lelechowską) wybudowana po 1930 roku. Jej architektura jest przykładem „miękkiego” funkcjonalizmu – wybudowany w układzie liniowym trzypiętrowy dom otrzymał od strony ul. Białobrzeskiej półokrągłe wykusze.

Interesującym obiektem jest również funkcjonalistyczny gmach Gimnazjum Żeńskiego Fundacji im. Wandy z Possetów Szachtmajerowej pod numerem 44, wystawiony według projektu Romualda Gutta w roku 1933, gdzie znajduje się teraz Zespół Szkół Specjalnych nr 109, wcześniej Szkoła Podstawowa nr 9 im. gen. dyw. Stefana Roweckiego „Grota”. Jego tynkowaną elewację ozdabiają pasy z surowej cegły na wysokości okien każdej z kondygnacji, co wprowadza poziomy układ fasady.

W odcinku od ulicy Rokosowskiej do Bitwy Warszawskiej 1920 roku dominuje socrealistyczna zabudowa osiedla Ochota I, natomiast dalej pierzeję tworzą bloki osiedla Szosa Krakowska.

Linki zewnętrzne[edytuj]