Ulica Przyokopowa w Warszawie
| Czyste | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Ulica Przyokopowa, po lewej biurowiec Wola Center | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejscowość | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Przebieg | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Położenie na mapie Warszawy  | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Położenie na mapie Polski  | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Położenie na mapie województwa mazowieckiego  | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 52°13′48,3″N 20°58′46,1″E/52,230083 20,979472
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ulica Przyokopowa – ulica w dzielnicy Wola w Warszawie.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W XVIII wieku droga prowadząca od rogatek Wolskich do Szczęśliwic i Rakowca[1]. U zbiegu z ulicą Karolkową znajdowały się zabudowania wsi Czyste[2]. Dalszy odcinek drogi przekształcił się z czasem w ulicę Szczęśliwicką[3].
Pierwotnie była nazywana Przy Okopach, gdyż biegła po zachodniej stronie Okopów Lubomirskiego[3]. Obecna nazwa została poświadczona w 1808[1].
W 1844 ulica została przecięta torami Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej; ok. 1885 powstała tam stacja towarowa[3].
W końcu XIX wieku przy Przyokopowej znajdowały się liczne składy i magazyny. Zamieszkiwali ją głównie kolejarze i robotnicy[2]. W latach 1905–1909 przy ulicy wzniesiono Elektrownię Tramwajową (od 2004 siedziba Muzeum Powstania Warszawskiego)[4].
W 1923 na działce pomiędzy ulicami: Karolkową, Grzybowską i Przyokopową Polsko-Holenderska Fabryka Lampek Elektrycznych należąca do koncernu Philips rozpoczęła produkcję m.in. żarówek. W kolejnych latach zakład został rozbudowany[5].
W czasie II wojny światowej zabudowa ulicy została prawie całkowicie zniszczona[2]. W czasie powstania warszawskiego została przegrodzona dwiema barykadami[6]. Po kapitulacji powstania Niemcy wywieźli sprzęt z fabryki Philipsa, a zabudowania wysadzili w powietrze[7]. Po wojnie w miejscu zniszczonej fabryki wzniesiono nowe hale z przeznaczeniem dla państwowych Zakładów Wytwórczych Lamp Elektrycznych im. Róży Luksemburg[7].
Po 1945 bieg ulicy został przerwany zabudowaniami Warszawskich Zakładów Farmaceutycznych Polfa[3]. Dlatego ulica składa się z dwóch niepołączonych ze sobą odcinków: od ulicy Grzybowskiej do ulicy Prostej oraz od ulicy Szarych Szeregów do ulicy Kolejowej.
Od 2020, w związku z rozszerzeniem strefy płatnego parkowania, na odcinku od ulicy Hrubieszowskiej do ulicy Grzybowskiej jest ulicą jednokierunkową[8].
Ważniejsze obiekty
[edytuj | edytuj kod]Obiekty nieistniejące
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 242. ISBN 83-86619-97X.
- ↑ a b c Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 710. ISBN 83-01-08836-2.
- ↑ a b c d Eugeniusz Szwankowski: Ulice i place Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 171.
- ↑ Michał Krasucki: Warszawskie dziedzictwo postindustrialne. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2011, s. 284–285. ISBN 978-83-931723-5-1.
- ↑ Michał Krasucki: Warszawskie dziedzictwo postindustrialne. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2011, s. 244–245. ISBN 978-83-931723-5-1.
- ↑ Romuald Śreniawa-Szypiowski (oprac.): Barykady powstania warszawskiego 1944. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1993, s. 332, 333. ISBN 83-01-10928-9.
- ↑ a b Michał Krasucki: Warszawskie dziedzictwo postindustrialne. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2011, s. 245. ISBN 978-83-931723-5-1.
- ↑ Michał Wojtczuk: Duże zmiany w ruchu na Woli: aż 13 ulic stanie się jednokierunkowymi. [w:] Gazeta Stołeczna [on-line]. warszawa.wyborcza.pl. [dostęp 2021-09-13].