Ulica Przyokopowa w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Przyokopowa
Czyste
Ulica Przyokopowa, po lewej biurowiec Wola Center
Ulica Przyokopowa, po lewej
biurowiec Wola Center
Przebieg
Ikona ulica ślepy początek.svg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Grzybowska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Hrubieszowska
Ikona ulica koniec T.svg ul. Prosta
Ikona ulica przerwana.svg
Ikona ulica z lewej.svg ul. Kolejowa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Przyokopowa
ulica Przyokopowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Przyokopowa
ulica Przyokopowa
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Przyokopowa
ulica Przyokopowa
Ziemia52°13′48,3″N 20°58′46,1″E/52,230083 20,979472

Ulica Przyokopowa – ulica na warszawskiej Woli.

Ulica składa się z dwóch odcinków: od ulicy Grzybowskiej do Prostej oraz od ulicy Karolkowej do Kolejowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XVIII wieku droga prowadząca od Rogatek Wolskich do Szczęśliwic i Rakowca[1]. U zbiegu z ulicą Karolkową znajdowały się zabudowania wsi Czyste[2]. Dalszy odcinek drogi przekształcił się z czasem w ulicę Szczęśliwicką[3].

Pierwotnie była nazywana Przy Okopach, gdyż biegła po zachodniej stronie Okopów Lubomirskiego[3]. Obecna nazwa została poświadczona w 1808[1].

W 1844 ulica została przecięta torami Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej; ok. 1885 powstała tam stacja towarowa[3].

W końcu XIX wieku przy Przyokopowej znajdowały się liczne składy i magazyny. Zamieszkiwali ją głównie kolejarze i robotnicy[2].

W latach 1905–1909 przy ulicy wniesiono Zespół Elektrowni Tramwajów Miejskich (od 2004 siedziba Muzeum Powstania Warszawskiego)[4].

W 1923 na działce pomiędzy ulicami: Karolkową, Grzybowską i Przyokopową Polsko-Holenderska Fabryka Lampek Elektrycznych należąca do koncernu Philips rozpoczęła produkcję m. in. żarówek. W kolejnych latach zakład został rozbudowany[5].

W czasie II wojny światowej zabudowa Przyokopowej została prawie całkowicie zniszczona[2]. Po powstaniu Niemcy wywieźli sprzęt z fabryki Philipsa, a zabudowania wysadzili w powietrze. Po wojnie w miejscu zniszczonej fabryki wzniesiono nowe hale z przeznaczeniem dla państwowych Zakładów Wytwórczych Lamp Elektrycznych im. Róży Luksemburg[6].

Po 1945 bieg ulicy został przerwany zabudowaniami Warszawskich Zakładów Farmaceutycznych Polfa[3].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Obiekty nieistniejące[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 242. ISBN 83-86619-97X.
  2. a b c Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 710. ISBN 83-01-08836-2.
  3. a b c d Eugeniusz Szwankowski: Ulice i place Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 171.
  4. Michał Krasucki: Warszawskie dziedzictwo postindustrialne. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2011, s. 284–285. ISBN 978-83-931723-5-1.
  5. Michał Krasucki: Warszawskie dziedzictwo postindustrialne. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2011, s. 244–245. ISBN 978-83-931723-5-1.
  6. Michał Krasucki: Warszawskie dziedzictwo postindustrialne. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2011, s. 245. ISBN 978-83-931723-5-1.