Ulica Stanisława Taczaka w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL Poznań COA.svg Poznań
ulica
Stanisława Taczaka
Osiedle Stare Miasto
Długość: 300 m
Widok z zachodu
Widok z zachodu
Przebieg
Ikona deptak koniec T ulica.svg Pfeil oben.svg Pasaż Apollo, Pfeil links.svg ul. Ratajczaka Pfeil rechts.svg 0 m
Ikona ulica z prawej deptak.svg Pasaż Różowy 140 m
Ikona ulica z prawej.svg ul. Garncarska 270 m
Ikona ulica skrzyżowanie.svg Pfeil links.svg ul. Kościuszki Pfeil rechts.svg, ul. Taylora Pfeil unten.svg 300 m
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
ulica Stanisława Taczaka
ulica Stanisława Taczaka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Stanisława Taczaka
ulica Stanisława Taczaka
Ziemia 52°24′19,6″N 16°55′21,1″E/52,405450 16,922540

Ulica Stanisława Taczaka - ulica w centrum Poznania, równoległa do ulicy Święty Marcin (po stronie południowej), zlokalizowana pomiędzy ul. Kościuszki, a Ratajczaka.

Historia[edytuj]

Ulica powstała na miejscu dawnych ogrodów na tyłach Świętego Marcina. Tereny te rozparcelował Poznański Bank Budowlany i w latach 1874-1883 zbudował tu szereg okazałych kamienic. W efekcie jednolitego potraktowania tematu, powstał przy ul. Taczaka spójny zespół architektoniczny, inspirowany francuskim renesansem. Wszystkie budynki mają po cztery kondygnacje, w większości lekko powysuwane ryzality i są akcentowane gzymsami. Całość należała do najbardziej komfortowych ofert czynszowych w Poznaniu, gdyż zrezygnowano z oficyn i zaproponowano ogrody wewnętrzne, natomiast mieszkania miały po 8-10 pokoi. Oba zakończenia ulicy potraktowano w sposób silnie akcentujący odrębność zespołu.

Stan obecny[edytuj]

Obecnie przy ul. Taczaka znajdują się liczne puby[1], a także obiekty służby zdrowia. Z ul. Święty Marcin (prześwit pod budynkiem nr 53/55 Telewizory) łączy się ul. Garncarską i (nr 47) Pasażem Różowym.

W styczniu 2013 rozpoczęto konsultacje społeczne w związku z planowaną rewitalizacją ulicy[2], poprzedzone spotkaniem Otwarte w końcu 2012. Latem 2013 wystawiono pierwsze ogródki gastronomiczne, zbudowana miejsca wypoczynkowe (ławki), stojaki rowerowe i uspokojono ruch samochodowy (przy pozostawieniu części miejsc parkingowych). W końcu 2014 przyjęto plan rewitalizacji ulicy. Konkurs architektoniczny na ten temat wygrał arch. Jacek Szewczyk ze Szczecina[3].

Historyczne nazwy[edytuj]

Czasy zaborów - Luisenstrasse (ulica Ludwiki)[4] - nazwa ta wywodzi się od Ludwiki Pruskiej, żony Antoniego Radziwiłła, namiestnika Wielkiego Księstwa Poznańskiego[5].

Okres międzywojenny - ul. Skarbowa[6] - nazwa pochodzi od znajdującej się przy tej ulicy Izby Skarbowej[5].

Czasy okupacji hitlerowskiej - Luisenstrasse[7],

Okres PRL - ul. Skarbowa (1945-1950)[8], ul. Stanisława Chudoby (działacza socjalistycznego rozstrzelanego przez Niemców, 1950-1992)[9].

W 1988 zlikwidowana została ulica Stanisława Taczaka, która istniała na Piątkowie (na osiedlu Batorego). Łączyła ul. Umultowską z terenami obecnej pętli PST, przebiegając w pobliżu torowisk północnej obwodnicy kolejowej, po ich południowej stronie[10].

Przypisy

  1. Ulicę Taczaka czeka rewolucja?
  2. Konsultacje społeczne w sprawie ulicy Taczaka
  3. Andrzej Billert, Życie na drogach. Zmiany komunikacyjne na tle współczesnych tendencji, w: Urbanistyczne problemy zabytkowego miasta, Biblioteka PAN, Kórnik, 2015, s.28-29
  4. Pharus Plan Posen 1910. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  5. a b Zygmunt Zaleski: Nazwy ulic w Poznaniu wraz z planem Wielkiego Poznania. Cz. 239. Poznań: 1926.
  6. Plan Stołecznego Miasta Poznania 1927. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  7. plan miasta Gauhaupstadt Posen 1943. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  8. Plan Poznania 1949. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  9. Plan Stołecznego Miasta Poznania 1951. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  10. Wydarzenia w Poznaniu w 1988 roku. Część druga, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/1989, s.171, ISSN 0137-3552

Bibliografia[edytuj]

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Praca zbiorowa: Atlas architektury Poznania, Wydawnictwo Miejskie Poznań 2008, s. 297, ISBN 978-83-7503-058-7