Ulica Stanisława Taczaka w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL Poznań COA.svg Poznań
ulica
Stanisława Taczaka
Osiedle Stare Miasto
Długość: 300 m
Widok z zachodu
Widok z zachodu
Przebieg
Ikona deptak koniec T ulica.svg Pfeil oben.svg Pasaż Apollo, Pfeil links.svg ul. Ratajczaka Pfeil rechts.svg 0 m
Ikona ulica z prawej deptak.svg Pasaż Różowy 140 m
Ikona ulica z prawej.svg ul. Garncarska 270 m
Ikona ulica skrzyżowanie.svg Pfeil links.svg ul. Kościuszki Pfeil rechts.svg, ul. Taylora Pfeil unten.svg 300 m
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
ulica Stanisława Taczaka
ulica Stanisława Taczaka
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
ulica Stanisława Taczaka
ulica Stanisława Taczaka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Stanisława Taczaka
ulica Stanisława Taczaka
Ziemia52°24′19,6″N 16°55′21,1″E/52,405450 16,922540

Ulica Stanisława Taczaka - ulica w centrum Poznania, równoległa do ulicy Święty Marcin (po stronie południowej), zlokalizowana pomiędzy ul. Kościuszki, a Ratajczaka.

Historia[edytuj]

Ulica powstała na miejscu dawnych ogrodów na tyłach Świętego Marcina. Tereny te rozparcelował Poznański Bank Budowlany i w latach 1874-1883 zbudował tu szereg okazałych kamienic. W efekcie jednolitego potraktowania tematu, powstał przy ul. Taczaka spójny zespół architektoniczny, inspirowany francuskim renesansem. Wszystkie budynki mają po cztery kondygnacje, w większości lekko powysuwane ryzality i są akcentowane gzymsami. Całość należała do najbardziej komfortowych ofert czynszowych w Poznaniu, gdyż zrezygnowano z oficyn i zaproponowano ogrody wewnętrzne, natomiast mieszkania miały po 8-10 pokoi. Oba zakończenia ulicy potraktowano w sposób silnie akcentujący odrębność zespołu.

Stan obecny[edytuj]

Obecnie przy ul. Taczaka znajdują się liczne puby[1], a także obiekty służby zdrowia. Z ul. Święty Marcin (prześwit pod budynkiem nr 53/55 Telewizory) łączy się ul. Garncarską i (nr 47) Pasażem Różowym.

W styczniu 2013 rozpoczęto konsultacje społeczne w związku z planowaną rewitalizacją ulicy[2], poprzedzone spotkaniem Otwarte w końcu 2012. Latem 2013 wystawiono pierwsze ogródki gastronomiczne, zbudowana miejsca wypoczynkowe (ławki), stojaki rowerowe i uspokojono ruch samochodowy (przy pozostawieniu części miejsc parkingowych). W końcu 2014 przyjęto plan rewitalizacji ulicy. Konkurs architektoniczny na ten temat wygrał arch. Jacek Szewczyk ze Szczecina[3].

Historyczne nazwy[edytuj]

Czasy zaborów - Luisenstrasse (ulica Ludwiki)[4] - nazwa ta wywodzi się od Ludwiki Pruskiej, żony Antoniego Radziwiłła, namiestnika Wielkiego Księstwa Poznańskiego[5].

Okres międzywojenny - ul. Skarbowa[6] - nazwa pochodzi od znajdującej się przy tej ulicy Izby Skarbowej[5].

Czasy okupacji hitlerowskiej - Luisenstrasse[7],

Okres PRL - ul. Skarbowa (1945-1950)[8], ul. Stanisława Chudoby (działacza socjalistycznego rozstrzelanego przez Niemców, 1950-1992)[9].

W 1988 zlikwidowana została ulica Stanisława Taczaka, która istniała na Piątkowie (na osiedlu Batorego). Łączyła ul. Umultowską z terenami obecnej pętli PST, przebiegając w pobliżu torowisk północnej obwodnicy kolejowej, po ich południowej stronie[10].

Przypisy

  1. Ulicę Taczaka czeka rewolucja?
  2. Konsultacje społeczne w sprawie ulicy Taczaka
  3. Andrzej Billert, Życie na drogach. Zmiany komunikacyjne na tle współczesnych tendencji, w: Urbanistyczne problemy zabytkowego miasta, Biblioteka PAN, Kórnik, 2015, s.28-29
  4. Pharus Plan Posen 1910. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  5. a b Zygmunt Zaleski: Nazwy ulic w Poznaniu wraz z planem Wielkiego Poznania. Cz. 239. Poznań: 1926.
  6. Plan Stołecznego Miasta Poznania 1927. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  7. plan miasta Gauhaupstadt Posen 1943. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  8. Plan Poznania 1949. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  9. Plan Stołecznego Miasta Poznania 1951. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  10. Wydarzenia w Poznaniu w 1988 roku. Część druga, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/1989, s.171, ISSN 0137-3552

Bibliografia[edytuj]

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Praca zbiorowa: Atlas architektury Poznania, Wydawnictwo Miejskie Poznań 2008, s. 297, ISBN 978-83-7503-058-7