Duke University
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() | |
![]() Centrum Medyczne Uniwersytetu Duke’a | |
Dewiza |
Eruditio et Religio |
---|---|
Data założenia |
1838 |
Typ | |
Państwo | |
Adres | |
Liczba pracowników |
3340 (2013)[1] |
Liczba studentów |
ok. 13 000 |
Rektor |
Richard H. Brodhead[2] |
Drużyna sportowa | |
Położenie na mapie Karoliny Północnej ![]() | |
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Duke University – amerykański uniwersytet niepubliczny w Durham w stanie Karolina Północna, który w 2021 roku zajął 5. miejsce w rankingu Wall Street Journal / Times Higher Education College Rankings[3].
Ranking
[edytuj | edytuj kod]Choć położenie Duke w rankingach uniwersyteckich waha się w znacznie w zależności od obieranych kryteriów oceniania, Duke zawsze mieści się w pierwszej 30 najlepszych Uniwersytetów na świecie. Jednym z największych osiągnięć Duke było zajęcie w 2021 roku 5. miejsca[4] w rankingu Wall Street Journal / Times Higher Education College Rankings oraz 2. miejsca pod względem wyników uczniów[3][5].
Rok wcześniej Duke zajął 22. miejsce na świecie według US News & World Report i 20. miejsce według rankingu Times Higher Education World University Rankings. Z kolei QS World University Rankings umieścił Duke’a na 25. miejscu na świecie w rankingach 2020.[6]
W badaniu Forbes z 2016 r. Duke zajął 11. miejsce[7] wśród uniwersytetów w Stanach Zjednoczonych, które wyprodukowały najwięcej miliarderów i 1. miejsce wśród uniwersytetów na południu.
Dodatkowo Duke zremisował z Harvard University i Yale University, osiągając 1. miejsce w rankingu oceniającym wyniki absolwentów[8].
Światowej sławy jest również Szkoła Medyczna Duke, która w 2021 roku zajęła 3. miejsce[9] wyprzedzając uniwersytety takie jak Stanford czy Columbia.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Początkiem dzisiejszego uniwersytetu była niepubliczna szkoła założona w 1838 pod nazwą Brown’s Schoolhouse przez grupę metodystów i kwakrów, w miejscowości Trinity. W 1841 instytucja została przemianowana na Union Institute Academy, w 1851 na Normal College, a w 1859 na Trinity College. W 1892 przeprowadziła się do Durham, co połączono z reformą uczelni na wzór uniwersytetów niemieckich. W 1924 na cześć Washingtona Duke’a zmieniono nazwę uczelni na Duke University[10].
Prestiż
[edytuj | edytuj kod]Duke University jest zaliczany do grupy najbardziej prestiżowych Uniwersytetów na Świecie. Możliwości badawcze, środki pieniężne przeznaczane na rozwój nauki oraz wybitni wykładowcy sprawili, iż Duke University stał się jednym z najcenniejszych ośrodków badawczych w Stanach Zjednoczonych, a wychowankowie i wykładowcy związani z Uniwersytetem są cytowani przez naukowców na całym świecie.
Sława Uniwersytetu sprawia, iż jest on jednym z najbardziej selektywnych na świecie. Rata przyjęć dla obywateli Stanów Zjednoczonych w 2021 roku wyniosła 4.3%[11]. Warto jednak wspomnieć, że dla nieznacznie ponad 20%[12] międzynarodowych studentów proces selekcji był jeszcze bardziej rygorystyczny.
Środowisko akademickie obecne na Duke przyczyniło się do tego, iż ma już 15 laureatów Nagrody Nobla i 3 zwycięzców Nagrody Turinga, 50 stypendystów Rhodesa, 25 stypendystów Churchilla, 13 stypendystów Schwarzmana i 8 stypendystów Mitchella[13][14][15]. Tym samym placówka znalazła się na 3. miejscu pod względem uczonych, którzy otrzymali stypendium Churchilla i na piątym co do wielkości liczby nagrodzonych stypendiami: Rhodes, Marshall, Truman, Goldwater i Udall (w latach 1986–2015)[16].
Ponadto oprócz 14 żyjących miliarderów[16] do grona alumni Uniwersytetu należy także były prezydent Stanów Zjednoczonych – Richard Nixon.
Duke w Azji
[edytuj | edytuj kod]Duke University administruje dwiema równoległymi szkołami w Azji, Duke-NUS Medical School w Singapurze (założonym w 2005) i Duke Kunshan University w Kunshan w Chinach (założonym w 2013).
- Duke-NUS – jest światowej klasy szkołą medyczną, która posiada programy łączone z Yale University oraz King’s College London. Placówka powstała dzięki współpracy z NUS UNIVERSITY
- Duke Kunshan powstał dzięki współpracy z Wuhan University. Studenci owej jednostki część 4-letniego college’u spędzają w Kunshan (Chiny), a część na głównym kampusie Duke w Karolinie Północnej (USA). Tym samym przerabiają zarówno program chiński, jak i amerykański i są uprawnieni do otrzymania dwóch dyplomów (amerykańskiego i chińskiego). W 2020/2021 roku na ów chińsko-amerykański program aplikowali studenci z ponad 100 różnych krajów na całym świecie.
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]Wykładowcy
[edytuj | edytuj kod]- Elizabeth Grosz[17] – wybitna filozofka specjalizująca się w badaniach nad ewolucją, biologią i seksualnością
- Robert J. Lefkowitz, MD[18] – laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii (2012).
- Paul Modrich, PhD[19] – laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii (2015).
- Kelly Brownell[20] – dyrektor Światowego Centrum Polityki Żywnościowej, były dziekan Sanford School of Public Policy na Duke University. W 2006 roku magazyn Time umieścił Brownell’a na liście „100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie”.
- Campbell R. Harvey – otrzymał nagrodę Best Paper Awards 2016 i 2015 od The Journal of Portfolio Management za badania nad odróżnieniem szczęścia od umiejętności.
- Adrian Bejan[21] – wynalazca teorii konstrukcji i imiennik liczby Bejan. Znajduje się w gronie 0,01% najbardziej cytowanych i wpływowych naukowców na świecie.
- Kazimierz Grzybowski
- George Marsden
- Benjamin Wildman-Tobriner[22] – lekarz; złoty medalista olimpijski w pływaniu.
- David Smith[23] – pionier pelerynek-niewidek; nagrodzony Nagrodą Kartezjusza w 2005 r.
- Philip Bennett[24] – były redaktor naczelny z The Washington Post.
- Moo-Young Han – odkrywca ładunku koloru kwarków.
Absolwenci[25]
[edytuj | edytuj kod]- Richard Nixon – 37. Prezydent Stanów Zjednoczonych
- Ricardo Lagos – były przewodniczący z Chile
- Brian Kobilka – Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii
- Paul Farmer
- Ken Jeong
- Charles Townes – laureat Nagrody Nobla z fizyki w 1964
- William Kaelin – laureat Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny
- Jeff Williams – dyrektor operacyjny Apple
- Shaikha Al-Bahar – dyrektor generalny Narodowego Banku Kuwejtu; nazwana 85. najpotężniejszą kobietą na świecie przez Forbes
- René Echevarria – producent filmów: The 4400, Dark Angel, Now and Again; scenarzysta Star Trek: The Next Generation, Star Trek: Deep Space Nine
- Robert L. Cook – nagrodzony Oscarem programista.
- Patrick Williams – nominowany do Oscara kompozytor filmowy i telewizyjny; Zdobywca nagród Emmy i Grammy
- Robert Yeoman – nominowany do Oscara operator filmów: Bottle Rocket, Rushmore, The Royal Tenenbaums, The Life Aquatic With Steve Zissou, The Darjeeling Limited, oraz The Grand Budapest Hotel
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Quick Statistics about Duke University. Duke University. [dostęp 2015-03-04]. (ang.).
- ↑ Current President. Duke University. [dostęp 2015-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-18)]. (ang.).
- ↑ a b Here’s a new college ranking, based entirely on other college rankings, „The Washington Post”, ISSN 0190-8286 [dostęp 2021-06-09] (ang.).
- ↑ WSJ/THE US College Rankings 2021: Duke and Carnegie Mellon rise [online], Times Higher Education (THE), 18 września 2020 [dostęp 2021-06-16] (ang.).
- ↑ Duke #2 in Student Outcomes, 2021 WSJ / Times Higher Education Rankings | Duke [online], alumni.duke.edu [dostęp 2021-06-16] .
- ↑ David Gleisner , See the 2021 Best Global Universities [online], 2020 .
- ↑ Chase Peterson-Withorn , The 28 Schools That Mint The Most Billionaire Alumni [online], Forbes [dostęp 2021-06-09] (ang.).
- ↑ WSJ rankings place Duke in No. 1 spot for graduate outcomes [online], The Chronicle [dostęp 2021-06-09] .
- ↑ 2022 Best Medical Schools: Research [online] .
- ↑ Duke University: A Brief Narrative History. Duke University. [dostęp 2015-03-04]. (ang.).
- ↑ Duke admits record-low 4.3% of regular decision applicants [online], The Chronicle [dostęp 2021-06-09] .
- ↑ Duke University International [online], College Factual, 20 lutego 2013 [dostęp 2021-06-09] (ang.).
- ↑ Duke Senior Awarded George J. Mitchell Scholarship to Study in Ireland [online], today.duke.edu [dostęp 2021-06-09] (ang.).
- ↑ Duke Senior Gabriella Deich Named Rhodes Scholar [online], today.duke.edu [dostęp 2021-06-09] (ang.).
- ↑ Office of the American Secretary | The Rhodes Scholarships [online], www.rhodeshouse.ox.ac.uk [dostęp 2021-06-09] (ang.).
- ↑ a b Kathleen Elkins , 19 colleges to attend if you want to be a billionaire [online], CNBC, 6 września 2016 [dostęp 2021-06-09] (ang.).
- ↑ Elizabeth Grosz | Scholars@Duke [online], scholars.duke.edu [dostęp 2022-08-20] (ang.).
- ↑ Nobel Laureates | Duke School of Medicine [online], medschool.duke.edu [dostęp 2021-06-30] .
- ↑ Paul Modrich, PhD, 2015 Nobel Laureate in Chemistry | Duke School of Medicine [online], medschool.duke.edu [dostęp 2021-06-30] .
- ↑ Kelly Brownell [online], Duke Global Health Institute [dostęp 2021-06-30] (ang.).
- ↑ Adrian Bejan [online], Duke Mechanical Engineering and Materials Science, 29 czerwca 2021 [dostęp 2021-06-30] (ang.).
- ↑ Benjamin Wildman-Tobriner, M.D. | Duke University Department of Radiology [online], Duke Radiology [dostęp 2021-06-30] (ang.).
- ↑ David R. Smith [online], Duke Electrical and Computer Engineering, 29 czerwca 2021 [dostęp 2021-06-30] (ang.).
- ↑ Philip Bennett | FRONTLINE | PBS | Official Site [online], FRONTLINE [dostęp 2021-06-30] (ang.).
- ↑ Notable Alumni. Duke University. [dostęp 2015-03-04]. (ang.).